Femkes Knuffel voor jou. Wat rot dat jullie elkaar ver zijn kwijt geraakt en het nu zoveel kost om elkaar weer te proberen te vinden. Veel sterkte.🫂

[verwijderd] Mijn persoonlijke ervaring is de andere kant; mensen die vinden dat je bij de eerste scheet in je relatie al voor jezelf moet kiezen want waar is je zelfrespect en zij zouden dat noooooit meer accepteren

Dat vind ik ook onzin. Niemand is perfect en we maken allemaal fouten. Als je echt jarenlang van alles hebt geprobeerd, maar het zit er echt niet meer in dan vind ik het compleet ander verhaal. Ik zou voor mijzelf ook wel het idee moeten hebben, dat ik alles heb gedaan wat in mijn mogelijkheden ligt voordat ik denk zo keuze zou kunnen maken (ik ga even uit van een relatie zonder fysiek en/of emotioneel geweld).

Daarom kan ik nu ook niet zeggen dat het direct einde verhaal is bij een misstap. Ik kan denk ik niet zomaar afscheid nemen van een verder 20-jaar goede relatie t.g.v. een eenmalige fout. Ik denk echter wel dat het heel veel met mij zou doen qua vertrouwen en zelfbeeld. Plus het zou mijn leven en mogelijk dat van de kinderen ook nog op zijn kop zetten. Hij maakt een fout en ik heb geen zin om voor de consequenties daarvan te moeten op draaien. Ik hoef het daarom niet te weten als het eenmalig is. Zalig zijn de onwetenden zeg maar. Het alleen moeten dragen van deze last, zou voor mijn man echt een helse marteling zijn. Hij heeft een zeer goed ontwikkeld schuldgevoel en geweten. Het lijkt mij daarom wel een gepaste straf 🤐.

    [verwijderd] Ik vind dat snel uit elkaar gaan dus een vooroordeel. Het is super zwaar en moeilijk proces, daar kiezen mensen (zeker vrouwen) echt niet zomaar voor. Ik ken niemand die met kinderen uit elkaar gegaan is ‘voor een scheet’. Dat mensen je niet het hele verhaal willen vertellen is tot daar aan toe. Ik heb mijzelf ook niet verdedigd of uitgelegd. Sommige dingen die al jarenlang scheef lopen kun je heel moeilijk uitleggen, en daarbij, ik wilde dat ook helemaal niet. Als iemand dan aanneemt dat je zeker voor kleine onzin dingetjes uit elkaar gegaan bent. Nou ja, dat is dan maar zo. Maar ik vind dat wel een rare aanname dan.

      CrazyCatLady Mijn moeder kan ook echt niet alleen zijn. Die heeft een man nodig die voor haar zorgt, dus die duikt eens in de zo veel tijd weer relatieplanet op en filtert op het mooiste huis en het juiste pensioenplan van de beschikbare mannen, en dan gaat ze daar weer een paar jaar wonen.

      Op zich is dit best een slimme tactiek. Waarom kom ik daar nou nooit op, zulke dingen. 🤪🤪🤪

      😂😂

        Femkes Sterkte. Dat lijkt me inderdaad een hele moeilijke beslissing. Ik vond het zetten van de stap al heel moeilijk. Terwijl je zou zeggen dat het toch overduidelijk was. Dus ik kan me heel goed voorstellen dat het heel rot is als je onder die omstandigheden een beslissing moet maken en inderdaad niet weet waar je goed aan doet.

        iMoeder ik ben absoluut eens met wat je zegt. Ik denk echter wel dat mensen snel roepen (vooral anoniem online) dat als hun partner dit en dat zou doen, ze uit elkaar zouden gaan. Dan gaat het om situaties zoals hij zet nooit het vuilnis buiten of een partner maakt een misstap na een 30 jaar goed huwelijk zonder verdere noemenswaardige problemen of twijfels. Half internet vindt dat je hem zonder pardon direct de deur uit moet schoppen, want dat zouden zij ook doen. Ik denk dat dit in de praktijk helemaal niet zo gaat en dat het vooral makkelijk roepen is als je er zonder emotie naar kijkt en het niet over jou gaat.

          • [verwijderd]

          iMoeder Ik zeg niet sneller, ik zeg (voorzichtig) makkelijker. En ik zeg ook niet elke scheet, ik heb het juist over zwart-witte situaties waarbij er bijvoorbeeld sprake is van huiselijk geweld waarbij de situatie zijn eigen zwaarte draagt.
          Volgens mij waren we wel uit het zwart-witte veroordelende denken in dit gesprek en staat iedereen er wat genuanceerd in mbt keuzes om te scheiden of te blijven, het effect daarvan en de (voor)oordelen van anderen daarover. Ik doe geen aannames over jou of iemand hier, juist totaal niet.

            • [verwijderd]

            Trees Zo sta ik er ook in.
            En veel is ook grootspraak van mensen. Ik ken niemand die om de eerste scheet is gescheiden. (of wel hoor maar dat weet ik niet natuurlijk). Daarom ook, ik neem dat soort uitspraken aan als een soort uit de bocht geschoten projectie van hun eigen pijn en ervaring met een slecht huwelijk. Ik kom ze persoonlijk niet veel tegen hoor, maar op het internet (niet hier) zijn ze in grote aantallen aanwezig. ZP kan er ook wat van, haha.

            • [verwijderd]

            Bob_Ross Oh excuus. En gelukkig! Ik vatte de 'je' persoonlijk op omdat ik het had over 'makkelijker' en dat kan misschien vertaald worden naar 'sneller' maar ik zei niet sneller met opzet en voelde me verkeerd begrepen dus 😅 🤓
            Of we in z'n algemeenheid spraken of over iemand hier persoonlijk was mij niet helemaal meer duidelijk.

            • [verwijderd]

            CrazyCatLady Het is misschien ook het idee om alles alleen te moeten doen terwijl ze het met een halve zool van een partner al moeilijk vinden. Het is misschien moeilijk voorstellen hoe vrij je je kan voelen in je eentje en hoeveel makkelijker (op sommige gebieden) het is als je naast je kinderen niet ook nog een halve zool aan je hebt hangen waarvoor je op eieren moet lopen.
            En zoveel mensen zijn ook zo bang om alleen te zijn. Liever een halve zool dan niemand. (wat ik totaal niet begrijp, maar ze zijn er)

            En ik denk dat veel mensen nog met het idee lopen dat alleenstaande een schande is. Dat er iets mis met je is. Dat idee was in de generatie van mijn ouders nog wel meer een ding (hoewel ook al minder dan de generatie van mijn grootouders), maar onze generatie kijkt daar toch wel heel anders naar?
            Alleen al om het feit dat we vrouwen niet meer zien als zwakke onwetende zieltjes die bescherming nodig hebben van een sterke man figuur.
            Vrouwen worden zooooveel sneller veroordeeld voor hun situatie dan mannen voor eenzelfde situatie. Heel irritant. Praat met een single vader en zij krijgen denk ik echt niet dezelfde onzin te horen dan een single moeder.

              [verwijderd] Dat idee was in de generatie van mijn ouders nog wel meer een ding

              Mijn ouders woonden natuurlijk op de bible belt en mijn ouders zijn gescheiden in 1984. Dat was echt nog een groot schandaal. Je ‘mocht’ in die tijd alleen maar scheiden van tafel en bed ipv voor de wet. Dat mijn ouders gescheiden zijn, was ongeveer het beste wat ze ooit hebben gedaan voor hun kinderen. Mijn vader heeft weleens gezegd dat als hij niet weg gegaan was, dat hij haar vermoord zou hebben. Ik denk oprecht dat dit had kunnen gebeuren. Mijn vader kan doorslaan en heeft in zijn woede weleens iets gedaan, waardoor hij veroordeeld is voor poging tot doodslag en mijn moeder haalt je echt het bloed onder je nagels vandaan. Was dus geen goede match.

              Het dorp had hier een andere mening over. Mijn moeder mocht niet meer in de kerk komen. We kregen elke week een cassettebandje van de dienst, maar we waren nergens meer welkom. Kinderen mochten niet meer met mij en zus spelen en de voorspelling was dat ik en mijn zus voor galg en rad zouden opgroeien. Mijn zus is door een meester op school zelfs geslagen, omdat ze het kind van ‘zondaars’ was. Mijn moeder werd echt met de nek aangekeken door iedereen. Ik snap nog steeds niet waarom ze in dat dorp is blijven wonen.

                • [verwijderd]

                Trees My goodness.. 😥 Arme jullie.
                Wat bezielt mensen (zo'n dorp / religie / cultuurshitding) om zo te kunnen denken. Ik ken de veroordeling ook vanuit mijn jeugd (streng christelijk opgevoed) maar zo ver als dat de kinderen met de nek werden aangekeken was niet zo heftig. Het gebeurde wel een beetje, maar dat ging meer sneaky dan overduidelijk weigering van speelafspraakjes.

                Bijzonder dat je moeder daar is blijven wonen inderdaad. Woont ze er nog steeds?

                • Trees hebben hierop gereageerd.

                  [verwijderd] Vrouwen worden zooooveel sneller veroordeeld voor hun situatie dan mannen voor eenzelfde situatie. Heel irritant. Praat met een single vader en zij krijgen denk ik echt niet dezelfde onzin te horen dan een single moeder.

                  Oh breek me de bek niet open zeg.. er woont een alleenstaande vader bij ons in de flat, die wordt op handen gedragen door met name de oudere vrouwtjes hier. Want het is toch zo knap dat hij in zijn eentje voor de kinderen zorgt!!.
                  Dat er altijd een wietwalm om ze heen hangt waar je u tegen zegt en ze al 10 jaar geen haarborstel gezien hebben, tja. Om vervolgens in een adem door te gaan wanneer ga jij trouwen? Jouw kinderen hebben wel een rolmodel nodig hoor!

                    Ik denk dat ik er echt kapot van zou zijn als mijn partner vreemd zou gaan. Maar tegelijkertijd wat jullie ook benoemen: als je verder een goede relatie hebt en het was een eenmalige fout, zou je dan niet liever onwetend zijn?

                    Ik heb geen idee eerlijk gezegd, ik kan me het momenteel zó slecht voorstellen dat mijn vriend vreemd zou gaan, dat ik me dat scenario eigenlijk niet eens kan voorstellen. Misschien naïef.
                    En misschien nog erger: ik denk dat mijn vriend er meer angst voor heb dat ik vreemdga, dan andersom.

                    Zijn moeder is vreemdgegaan (hele ingewikkelde situatie, zodanig ingewikkeld dat ik zijn moeder eerlijk gezegd nog kan begrijpen ook. Dit ging om zo’n relatie waarbij ze niet uit elkaar konden en er tegelijkertijd absoluut geen verbetering meer zou komen. Wil niet zeggen dat er heel veel is misgegaan en dat er dingen anders aangepakt hadden moeten worden.) Mijn vriend heeft toen tijdelijk geen contact meer met zijn moeder gehad.

                    Vervolgens is zijn ex vreemdgegaan.

                    En zelf ben ik die ‘andere persoon’ geweest. Ik heb contact gehad met iemand die een relatie bleek te hebben. Ik was jong en ontzettend verliefd, hij voelde onbereikbaar. Hij voelde als een drug, als een rollercoaster. Toen ik er achter kwam dat hij een relatie had, heb ik mezelf op alle manieren voorgelogen dat hij die relatie zou verbreken. Dat is natuurlijk niet gebeurd. En op een dag zei hij nonchalant, zonder enige gêne, dat hij alleen maar contact met me zocht wanneer hij cocaïne had gebruikt. Ik zat in shock op de bank. Dat moment heeft me echt gebroken, en kort daarna heb ik alles van hem verwijderd en geblokkeerd. Wat deed dát pijn zeg.
                    Ik voel me nog steeds schuldig hierom, dat ik zo werd meegesleept door hem, terwijl het zó’n ontzettend foute jongen was. Maar heel soms schiet hij nog weleens door mijn hoofd, die intense spanning, de high wanneer ik een bericht kreeg… En tegelijkertijd weet ik dat dit geen liefde was, dit was een verslaving, en ik zou nooit en te nimmer gelukkig zijn geweest met hem.

                    Maar ik vind het nog wel echt bizar hoe makkelijk deze lul vreemdging. Zo makkelijk kan het dus gaan. Ik kan daar echt met mijn kop niet bij. En tegelijkertijd voel ik me soms zó schuldig dat ik die andere persoon ben geweest. En dan ben ik bang dat ik ook zo makkelijk zou kunnen vreemdgaan…

                    [verwijderd] ik heb heel lang weerzin /weerstand gevoeld tegen religie (of iig theïstische religies) en het wonen in een kleine gemeenschap. Nu realiseer ik mij dat dit niks met geloof te maken heeft, maar dat mensen het geloof gebruiken als excuus om zich als excuus als klootzakken te gedragen. Idem voor het wonen in een dorp. Ik hou helemaal niet van veel mensen en drukte om mij heen, maar als ik dit nooit van elkaar had kunnen loskoppelen, dan zou ik nu nog steeds in de stad wonen agv een stel bekrompen lui van vroeger. Het is een combinatie van cultuur, klootzakken en (gedeelde) geschiedenis waarom mensen zich toen zo gedroegen.

                    Ze woont er nog steeds. Ik heb er allerlei theorieën over, maar ik denk vooral angst voor het onbekenden. Een bekende shitomgeving is naar haar idee altijd beter dan niet weten waar je terecht komt. Ik denk niet dat ze dit zelf zo bewust beseft overigens.

                    CrazyCatLady Want het is toch zo knap dat hij in zijn eentje voor de kinderen zorgt!!.

                    CrazyCatLady wanneer ga jij trouwen? Jouw kinderen hebben wel een rolmodel nodig hoor!

                    Hier kan ik dus echt braakneigingen van krijgen 🤢. Hier word ik woest van.

                    Toen de meiden echt klein waren, werkten wij beiden parttime. Iedereen vond het toch zo knap van mijn man dat hij twee dagen per week op de kinderen paste en zijn carrière tijdelijk stop zette (serieus oppassen ook?!?). Van mij vonden ze het uiteraard nooit knap. Alsof mannen halve imbecielen zijn die geen luier kunnen verschonen en een zeer groot offer brengen als ze meer betrokken /aanwezig zijn bij hun kinderen ipv op kantoor zitten. Hij was ook altijd zwaar beledigd als iemand hem hiermee complimenteerde. Mij maak je ook echt furieus als je gaat beweren dat vrouwen beter zijn in het verzorgen van kinderen en mannen in het brengen van brood op de plank. Dit soort beperkende visies op genderrollen vind ik echt zo schadelijk. Prima als dit in iemands persoonlijke situatie wel zo is, maar generaliseer dit niet naar de rest van de wereld.

                      Trees Klopt dat denk ik ook. Maar dat zijn dus eigenlijk twee verschillende dingen. Mensen roepen heel makkelijk, ik zou gaan scheiden hoor! Over vanalles en nog wat. Maar als puntje bij paaltje komt doen maar heel weinig mensen dat ‘makkelijk’. En dat is ook logisch want het is een grote stap.

                      [verwijderd] Zoals @Bob_Ross al zegt, dat was idd niet persoonlijk naar jou bedoeld.

                      [verwijderd] Het is misschien moeilijk voorstellen hoe vrij je je kan voelen in je eentje en hoeveel makkelijker (op sommige gebieden) het is als je naast je kinderen niet ook nog een halve zool aan je hebt hangen waarvoor je op eieren moet lopen.

                      En het is je ook moeilijk voor te stellen hoeveel makkelijker het is. Begrijp me niet verkeerd, het is echt zwaar, alleenstaande ouder zijn, werken er bij etc. Maar ik deed alles al alleen en mijn ex was echt alleen nog maar een blok aan m’n been die extra troep maakte en waarvan ik z’n kleding waste. Zodra hij weg was vond ik het zoveel makkelijker!! Mijn ex begreep daar natuurlijk helemaal niks van. Prima. Ik kon doen en laten in huis waar ik zin in had, geen energie vreter meer continue om mee heen. Huishouden was makkelijker want hij maakte achteraf gezien heel veel troep en wasgoed. En de innerlijke rust van geen ruzies en gedoe meer was al helemaal onbetaalbaar. Stress kost echt super veel energie.
                      In plaats daarvan was het stil in huis als de kinderen sliepen (ipv zijn geblablabla van online gamen). Als de kinderen bij hem waren had ik alle rust en tijd om mn huis op te ruimen, ging lekker sushi halen voor mezelf, uitslapen.

                      [verwijderd] En ik denk dat veel mensen nog met het idee lopen dat alleenstaande een schande is. Dat er iets mis met je is. Dat idee was in de generatie van mijn ouders nog wel meer een ding (hoewel ook al minder dan de generatie van mijn grootouders), maar onze generatie kijkt daar toch wel heel anders naar?

                      Ik denk eigenlijk dat dat wel tegenvalt en dat er nog steeds veel mensen zijn die denken dat er dan iets mis is met je. Ik heb echt regelmatig vragen gehad in de trant van, waarom krijg je kinderen met zo’n iemand, kon je niet in therapie samen, waarom ben je dan niet eerder weg gegaan etc etc

                      CrazyCatLady Bloed irritant inderdaad! En dat moeder het allemaal alleen doet is heel normaal. Twee jaar geleden of zo werden er op school kerstpakketten uitgedeeld voor families die wel iets extra konden gebruiken. Kwam de directeur vragen of mijn ex er niet eentje kon gebruiken want die had het niet breed. Dus ik werk m’n kont er vanaf, meneer zit op de bank maar is zielig dus krijgt alle extra’s. Kan er eerlijk gezegd nog steeds boos over worden.