Één van de dingen waar ik echt geëmotioneerd van raakte was dat ik een bos bloemen kreeg met een kaartje als bedankje. En dat klinkt heel materialistisch maar zo bedoel ik het niet. Het kaartje heeft een X aantal maanden op de kast gestaan. Ik sloot de deur, las het kaartje en besefte opeens dat jullie mij zagen.

Wat ik hier ook erg mooi vond/vind is dat op het andere forum de dynamiek tussen ons allemaal heel anders was, langzaam kwamen we hier meer tot elkaar en bleken de verschillen tussen ons minder groot dan we dachten en maakte een bepaalde hardheid voor elkaar, plaats voor gezien en begrepen worden. Ik denk dat dit forum (jullie) mij geleerd heeft dat verschillend denken niet betekend dat het direct een onoverkomelijk iets is, sterker nog dat is het moment dat je nieuwe kennes kan vergaren. Het grijze is meer zichtbaar geworden en het zwart wit vervaagt wat naar de achtergrond.
@Manque, ik denk wel dat wij kunnen zeggen dat we elkaar op het andere forum nogal in de weg zaten.😬 En dat ik daar op zich wel heel erg goed in was destijds. Ik wil echt dat je weet dat ik je enorm ben gaan waarderen en dat jij als geen ander tussen de regels door kan lezen, kan staan waar je voor staat en dat je ( in ieder geval hier, ik weet niet hoe dat in het dagelijks leven is) jezelf niet verloochend. Je hebt mij op bepaalde momenten echt doen nadenken, dankjewel daarvoor.😊

Wat fijn om te lezen Bloem dat ik je hiermee een beetje heb kunnen helpen. De gesprekken waren voor mij ook waardevol.😊

Op dit moment speelt er veel met mijn oudste zoon, ik denk dat ik wel kan zeggen dat @Koekie83 de kern wist te pakken en mij wakker durfde te schudden. En daarna was daar @Trees die voor mij uitzocht bij wie de iq test afgenomen kon worden, het gaf mij niet alleen vertrouwen maar je gaf mijn man ook vertrouwen. En sinds 2(?) weken leer ik @Ietjuh ook een klein beetje kennen en wat ben jij een wijze/lieve vrouw! Ik vind je erg waardevol voor dit forum en ergens vind ik het jammer dat ik nu pas een klein beetje meer van jou weet. Jullie hebben geen idee wat deze gesprekken voor mij hebben betekend en niet alleen voor mij maar ook indirect voor mijn oudste zoon.

Em eigenlijk word ik ook best verdrietig dat we uit elkaar gaan vallen 😢 een deel zal ik nooit meer wat van horen.
Het einde van een bijzondere periode. Het maakt me verdrietig en doet me nadenken. Heb ik genoeg gezegt oo de juiste momenten, heb ik teveel gezegt? Heb ik goed verwoord wat ik denk? Met wie zal ik in contact blijven? Zal ik gemist worden?
De bijzondere dingen die ik gedeeld heb zoals de zwangerschap van C, dat de bevalling was begonnen. Daarin zijn jullie zo verweven.

Ik zal dit echt missen, avdk 😢

    Toch6 Zal ik gemist worden?

    Absoluut. Ik denk dat ik meerdere ga missen maar jou zeker ook. Omdat we op veel vlakken enorm verschillen en jij echt iemand uit mijn bubbel bent wat ik echt superwaardevol vind, maar we tegelijkertijd volgens mij behoorlijk op elkaar lijken. Maar misschien vinden we er nog wel wat op 🙂

      Vulpen ik denk dat wij qua karakters echt wel zouden matchen ja in het echte leven. Maar we hebben ook echt wel grote verschillen.

      Ik ga jullie allemaal missen. Dit forum is mijn safe space, een uitlaatklep. Kan hier heel hard lachen en op andere momenten weer heel stil worden van bepaalde verhalen. Het heeft me inzicht gebracht, in mezelf maar ook in anderen, en groei.

      Ik voel me snel een buitenbeentje, maar hier heb ik dat nooit ervaren!

      Hopelijk zal Discord de pijn wat kunnen verzachten na 1 januari. Het idee dat er een app groep is is op zich ook geruststellend. Ik zit er nog niet in, misschien komt dat nog.

      Voor mij is het ook echt onderdeel van mijn leven geworden. De verschillende inzichten. De persoonlijke groei en ontwikkelingen van anderen mee maken, waarvan soms ook verdrietige. Tegen mezelf aan lopen soms, als ik m’n reacties niet goed onder woorden kreeg of op zoek moest naar de oorzaak van mijn eigen irritaties. Ik heb daar veel van geleerd.
      Maar ook gewoon de gezelligheid. Het kletsen over vanalles en nog wat en ieders leven mee krijgen.

      Ik hoop zelf gewoon dat iedereen gezellig mee komt naar de Discord. 😌😊

      Naast alle mooie dingen is het ook gewoon mijn favoriete tijdverdrijf voor even tussendoor. Als ik nog een paar minuten heb voor een volgend overleg, als ik in de trein zit, als de kinderen iemand te spelen hebben, tijdens het koken enzovoorts. Ik zit al meer dan de helft van m'n leven op fora, dus ongetwijfeld gaat dát niet ineens stoppen, maar dit was denk ik wel het leukste forum waar ik ooit op gezeten heb.

      Vorig jaar was voor mij echt een shitjaar en mede dankzij jullie gaat het nu veel beter. Het voelt veilig en vertrouwd om hier mijn sores en leuke momenten te delen. Voel ik mij in het dagelijks leven vaak bezwaard om te vertellen dat het niet zo lekker gaat, heb ik dat hier veel minder zo ervaren. Daarvoor ben ik jullie echt ongelooflijk dankbaar. Voor alle luisterende ‘ogen’, lieve en opbeurende berichten en nieuwe inzichten. Jullie hebben mij echt weer op weg geholpen.

      Verder vind ik het hier gewoon een hele fijne plek. Ik voel mij ook echt verbonden met jullie en ik heb veel van jullie geleerd. Ook vaak moeten lachen om alle grappige en ontroerende verhalen. Ook de ruimte die werd gegeven en genomen voor het delen van verdriet en zorgen, vond ik heel waardevol. Het is gewoon echt een hele bijzondere plek en ik ben jullie allemaal ontzettend dankbaar. Jullie zijn allemaal stuk voor stuk hartstikke tof en uniek 😘.

      (En ik ben echt een ontzettende emotionele muts, die nu stiekem een traantje wegpinkt ❤️)

        Trees (En ik ben echt een ontzettende emotionele muts, die nu stiekem een traantje wegpinkt ❤️)

        Ik skip al deze berichten want alleen om deze zin zit ik al met tranen in m'n ogen. Maarja, 33 weken zwanger, strontverkouden, dreumes ziek met koorts.. soort van ontoerekeningsvatbaar toch? 😛

          Zuremat jij hebt tenminste een goed excuus 🤣.

          Ik vind alles wat hier geschreven word behoorlijk traanopwekkend. Op een positieve manier uiteraard.

          Met toch wel een beetje de angst dat ik als heel theatraal ga overkomen ga ik t toch zeggen 🙈

          Jullie zijn er geweest in de allermoeilijkste tijd van mijn leven, en op allerlei vlakken heeft het mij zo enorm geholpen. Vooral als ik het gevoel had niet (weer) met mijn ellende bij mensen aan te kunnen komen, zoals @Trees ook zegt, kon dat hier wel.
          Met vlagen was het echt heel heftig, er zijn natuurlijk ook heftige dingen gebeurd, en mijn wens om er niet meer te zijn (ook al zou ik nooit naar handelen) was in periodes best sterk. En hier kon ik altijd naartoe, al was het alleen om te lezen voor afleiding.
          Ik weet niet hoe ik de afgelopen jaren door was gekomen als ik dit forum niet had gehad. Ik denk dat ik minimaal wat heftigere trauma's had gehad en zo enorm eenzaam was geweest.

          Daarnaast mijn hele zwangerschap kunnen delen, ondanks corona, en alle eindeloze tips voor allerlei praktische dingetjes groot en klein.

          En ik ben echt gegroeid door alle wijsheid die hier is gedeeld, mijn zelfbeeld en wereldbeeld veranderd in positieve zin, en ontdekt dat ik niet de enige ben met allerlei rare gedachtenkronkels en onzekerheden 🙂

            Pimpelmeesje En ik ben echt gegroeid door alle wijsheid die hier is gedeeld, mijn zelfbeeld en wereldbeeld veranderd in positieve zin, en ontdekt dat ik niet de enige ben met allerlei rare gedachtenkronkels en onzekerheden 🙂

            Ja, dat is ook een goede! Op zp lijkt iedereen vaak alles zo ontzettend goed voor elkaar te hebben, en hier kwam ik erachter dat veel mensen toch inderdaad ook gewoon hun eigen menselijke gevoelens, angsten, onzekerheden en verdriet hebben. Wat ik altijd wel dacht, maar toch ook vaak vergat. En bij vlagen denk ik alsnog wel dat jullie over het algemeen het leven veel beter onder de knie hebben dan ik (toch in elk geval op bepaalde vlakken), maar toch. En ik vind het heel rot als mensen een burn-out kregen ( @Hopsatee bijvoorbeeld), maar het liet ook zien dat het inderdaad echt niet mogelijk is om alles voortdurend onder controle te hebben, wat mij dan weer hielp.

            Och lieve meiden…. 🥺 niet te sentimenteel worden want dan zit ik ook te snotteren.
            Jullie zijn gewoon een soort grote beste vriendin met z’n allen. Waar je altijd terecht kunt, die altijd voor je klaar staat, je in je waarde laat, op beurt als dat nodig is en je een spiegel voor kan houden op z’n tijd. Die mee deelt en leeft op moeilijke momenten en bij mooie en blije dingen.
            Gossie mijne het is te veel om op te noemen alle leed en liefde die er gedeeld is. ❤️🥰

            Een plek om ongegeneerd je hart te luchten.
            Waar mensen eerlijk tegen je zijn.
            Waar je kunt ouwehoeren, over bijvoorbeeld het songfestival 😂
            Een plek waar verschillende meningen elkaar vinden, ook als je zelf niet actief aan de discussie deelneemt (ik ben best een fanatieke meelezer).
            Een plek waar je de mooie en moeilijke momenten uit je leven kunt delen.

            Ik ga het zo missen dat ik me inmiddels op alle alternatieve plekken (whatsapp, discord, andere forum) heb aangemeld en ik hoop dat ik de meesten van jullie na januari op één of meer van deze plekken nog spreek.

            Ik kon/kan hier mijzelf zijn, want het voelt toch veiliger om vanachter een scherm mijn échte gedachten te ventileren. Ik hoefde niet onzeker te zijn over mijn reacties, want ik kan jullie toch niet zien 😜.
            En ja, toen kwam ik er ook wel achter dat ik regelmatig klaag, dat ik dingen niet altijd goed omschrijf en dat ik écht op zoek moet naar een andere baan.
            Ik leerde echter vooral dat mijn gevoelens en soms ook verdriet er ook mochten zijn, zeker na mijn miskramen. Dat mijn gevoel ook vaak goed zat.
            Aan de ene kant zou ik graag in de app willen, maar ik merk dat het niveau van de gesprekken hier soms ook hoog lag en ik dat niet altijd kan bijbenen en, hallo, daar is m'n onzekerheid weer.
            Maar ik ga het zeker missen.