Trees (En ik ben echt een ontzettende emotionele muts, die nu stiekem een traantje wegpinkt ❤️)

Ik skip al deze berichten want alleen om deze zin zit ik al met tranen in m'n ogen. Maarja, 33 weken zwanger, strontverkouden, dreumes ziek met koorts.. soort van ontoerekeningsvatbaar toch? 😛

    Zuremat jij hebt tenminste een goed excuus 🤣.

    Ik vind alles wat hier geschreven word behoorlijk traanopwekkend. Op een positieve manier uiteraard.

    Met toch wel een beetje de angst dat ik als heel theatraal ga overkomen ga ik t toch zeggen 🙈

    Jullie zijn er geweest in de allermoeilijkste tijd van mijn leven, en op allerlei vlakken heeft het mij zo enorm geholpen. Vooral als ik het gevoel had niet (weer) met mijn ellende bij mensen aan te kunnen komen, zoals @Trees ook zegt, kon dat hier wel.
    Met vlagen was het echt heel heftig, er zijn natuurlijk ook heftige dingen gebeurd, en mijn wens om er niet meer te zijn (ook al zou ik nooit naar handelen) was in periodes best sterk. En hier kon ik altijd naartoe, al was het alleen om te lezen voor afleiding.
    Ik weet niet hoe ik de afgelopen jaren door was gekomen als ik dit forum niet had gehad. Ik denk dat ik minimaal wat heftigere trauma's had gehad en zo enorm eenzaam was geweest.

    Daarnaast mijn hele zwangerschap kunnen delen, ondanks corona, en alle eindeloze tips voor allerlei praktische dingetjes groot en klein.

    En ik ben echt gegroeid door alle wijsheid die hier is gedeeld, mijn zelfbeeld en wereldbeeld veranderd in positieve zin, en ontdekt dat ik niet de enige ben met allerlei rare gedachtenkronkels en onzekerheden 🙂

      Pimpelmeesje En ik ben echt gegroeid door alle wijsheid die hier is gedeeld, mijn zelfbeeld en wereldbeeld veranderd in positieve zin, en ontdekt dat ik niet de enige ben met allerlei rare gedachtenkronkels en onzekerheden 🙂

      Ja, dat is ook een goede! Op zp lijkt iedereen vaak alles zo ontzettend goed voor elkaar te hebben, en hier kwam ik erachter dat veel mensen toch inderdaad ook gewoon hun eigen menselijke gevoelens, angsten, onzekerheden en verdriet hebben. Wat ik altijd wel dacht, maar toch ook vaak vergat. En bij vlagen denk ik alsnog wel dat jullie over het algemeen het leven veel beter onder de knie hebben dan ik (toch in elk geval op bepaalde vlakken), maar toch. En ik vind het heel rot als mensen een burn-out kregen ( @Hopsatee bijvoorbeeld), maar het liet ook zien dat het inderdaad echt niet mogelijk is om alles voortdurend onder controle te hebben, wat mij dan weer hielp.

      Och lieve meiden…. 🥺 niet te sentimenteel worden want dan zit ik ook te snotteren.
      Jullie zijn gewoon een soort grote beste vriendin met z’n allen. Waar je altijd terecht kunt, die altijd voor je klaar staat, je in je waarde laat, op beurt als dat nodig is en je een spiegel voor kan houden op z’n tijd. Die mee deelt en leeft op moeilijke momenten en bij mooie en blije dingen.
      Gossie mijne het is te veel om op te noemen alle leed en liefde die er gedeeld is. ❤️🥰

      Een plek om ongegeneerd je hart te luchten.
      Waar mensen eerlijk tegen je zijn.
      Waar je kunt ouwehoeren, over bijvoorbeeld het songfestival 😂
      Een plek waar verschillende meningen elkaar vinden, ook als je zelf niet actief aan de discussie deelneemt (ik ben best een fanatieke meelezer).
      Een plek waar je de mooie en moeilijke momenten uit je leven kunt delen.

      Ik ga het zo missen dat ik me inmiddels op alle alternatieve plekken (whatsapp, discord, andere forum) heb aangemeld en ik hoop dat ik de meesten van jullie na januari op één of meer van deze plekken nog spreek.

      Ik kon/kan hier mijzelf zijn, want het voelt toch veiliger om vanachter een scherm mijn échte gedachten te ventileren. Ik hoefde niet onzeker te zijn over mijn reacties, want ik kan jullie toch niet zien 😜.
      En ja, toen kwam ik er ook wel achter dat ik regelmatig klaag, dat ik dingen niet altijd goed omschrijf en dat ik écht op zoek moet naar een andere baan.
      Ik leerde echter vooral dat mijn gevoelens en soms ook verdriet er ook mochten zijn, zeker na mijn miskramen. Dat mijn gevoel ook vaak goed zat.
      Aan de ene kant zou ik graag in de app willen, maar ik merk dat het niveau van de gesprekken hier soms ook hoog lag en ik dat niet altijd kan bijbenen en, hallo, daar is m'n onzekerheid weer.
      Maar ik ga het zeker missen.

        • [verwijderd]

        Avdk is mijn plekje waar ik kan spuien, met jullie meeleef en mij welkom voel.
        Ik heb me in groepen nooit comfortabel gevoeld, maar in deze groep nog het meest wel. Wellicht door de afstand, maar tegelijkertijd ook door de mensen die ik ook buiten het forum spreek (via wa of ig). Jullie voelen als een setje vriendinnen. Met de één heb ik meer dan de ander, maar dat is oke.

        Ik ben in ieder geval dankbaar hiervan onderdeel te mogen zijn geweest de afgelopen 5 jaar. Dus ik verhuis gewoon lekker mee naar het nieuwe forum en de wa groep.

        Onkruid vergaat niet he?! 🤪

        9 dagen later

        Aurora Aan de ene kant zou ik graag in de app willen

        Gewoon doen hoor! Je kan er altijd weer uit als je het toch niet fijn vindt!

        Ik geloof dat ik gigantisch in herhaling ga vallen met wat er al genoemd is, want dat geldt eigenlijk allemaal ook voor mij.

        Het is hier toch een veilige haven waar iedereen zichzelf kan en mag zijn, zonder daarop veroordeeld te worden. Waar eventuele ruzies toch weer uitgesproken werden of waar er besloten werd het gewoon niet met elkaar eens te kunnen worden.

        Alle tips en adviezen die hier werden gegeven. Die ik persoonlijk mocht ontvangen, maar ook tips en adviezen naar andere leden waar ik stiekem ook wat mee kon.

        Ook ik ga het forum en jullie hier echt wel missen. Vooral de diversiteit het, jezelf mogen zijn kunnen en mogen leren van andere meningen in een kleine veilige omgeving heeft mij veel gebracht.

        Het verbreedt toch mijn wereld al die verschillende meningen en mensen hier.

        Iedereen bedankt voor deze mooie tijd.