Dames, ik weet het echt even niet meer met zoon.
Ik dacht ECHT dat we de goede kant op gingen. Er is een HB organisatie mee komen kijken en die heeft veel waardevolle tips gegeven, zodat het onderwijs nog meer op maat is. We hebben goede afspraken gemaakt met school, maar ook met zoon zelf.
En nog geen twee weken later zit ik bij het 10 minuten gesprek met zijn eigen juf.. en wat ik daar hoor lusten de honden geen brood van! Hij luistert niet naar leraren. Als ze hem rechtstreeks aanspreken om op te letten zegt hij doodleuk dat hij het al weet en niet hoeft te luisteren. En vervolgens veel fouten maken. De rekenmeester vraagt hem voorin te komen zitten, zodat hij niet afgeleid wordt door zn vrienden en hij weigert dit gewoon! Ik natuurlijk aan de juf gevraagd hoe het kan dat dit zo vrijblijvend is?! Docent zegt iets, en kind behoort te luisteren!
Mijn zoon zit op een school waarbij hij zelf sommige lessen inplant. Soort start van de middelbare met enkele lessen per week. Hij heeft ook 1x p.w. Hb klas. Maar hij plant zichzelf dus elke keer bij zijn vrienden in waardoor hij snel afgeleid raakt. Zijn niveau is inmiddels zo onder gemiddeld dat ik me echt ernstig zorgen maak. Geloof me; mijn kinderen hoeven echt geen wo te doen, maar het is zo zo zo zonde dat hij het nu op motivatie aan het weggooien is!
Na het 10 minuten gesprek zeer ernstige gesprekken met zoon gehad. Niet alleen terechtwijzen, maar vooral schetsen wat de uitkomst van zijn gedrag nu is. Maar ook wat het zou kunnen zijn en wat wij van hem verwachten. Ook beloningen in het vooruitzicht gesteld die echt de moeite waard zijn. Zowel op korte als lange termijn. Hij verzon zelf ook wat dingen die hem zouden gaan helpen, zoals niet meer inplannen met zijn vrienden.
Twee weken geleden (na het 10-minutengesprek) een gesprek gehad met de HB juf die wederom met de docenten gesproken heeft dat zoon vaste plekken voorin de klas moet hebben. Dat hij kaders nodig heeft, want anders schiet hij alle kanten uit, behalve de goede.
Zoon heeft voor de 'vrije' middag een programma gekregen van de HB juf, welke hij geacht wordt te maken (opgaven + werken aan projecten van de HB klas). En ik krijg elke twee weken een update van de HB juf.
De eerste vrije middag heeft hij van de 8 opdrachten 1 ding gedaan en heeft hij 3x 14 minuten zitten kloten (juf kan dat zien in de data van zijn laptop). Toen heeft de Hb juf weer met hem gesproken waar het aan lag. En eigenlijk doet hij gewoon geen reet. Hij wordt afgeleid en is intens gedemotiveerd.
Ik kreeg net weer een update van de juf.. hij heeft vorige week weer zijn opdrachten niet gemaakt, waardoor er ook nauwelijks vooruitgang te meten is. Als dit nog een keer gebeurd mag hij de volgende keer niet met de HB klas meedoen. Die les is zijn alles op school, dus vandaag heeft hij laten zien dat hij het wel kan.
Ook vertelde ze dat hij zijn moeilijkste lessen inplant tijdens de HB klas, zodat hij die niet hoeft te doen. Dit was niet de afspraak.
Wat moet ik nou toch met die jongen? Sinds het 10 minutengesprek op school zie ik dat hij regelmatig vermoeid en erg emotioneel is. Ook klaagt hij over hoofdpijn en buikpijn. Ik vermoed dat hij stressklachten ervaart. Hij komt de laatste weken erg sip over en moet regelmatig huilen. Dit is voor mij echt een waarschuwingssignaal wat hem betreft. Verwachten wij teveel van hem? Wat is de juiste balans tussen motiveren, straffen (consequenties stellen) en loslaten omdat het niet gaat? Hij is pas 10! Hij is cognitief sterk, maar is geen hoogvlieger op school.
Het doet me (wellicht onterecht) heel erg denken aan de periode dat ik 14 was en het onderpresteren begon. Het niet kunnen, niet snappen en daardoor helemaal vastzitten. Nul motivatie hebben, maar wel ouders die enorm aan het pushen waren en mij in alles begrenzen als straf. Resultaat was een zeer depressieve tiener die niemand meer had om zich aan vast te houden en dus uitval van school.
Ik weet dat zoon mij niet is, maar toch is het zo ontzettend frustrerend om die overlap te zien. En nog frustrerender is dat ik al vanaf groep 1!!!!!!!!!!! aan het vechten ben voor hem.
- Van een snel en slim kind naar een jongetje met gedragsproblemen in groep 1 en 2.
- Kindercoaching erbij die autisme vermoed. Toen ging het ineens weer prima, tot het niet prima ging.
- Verveling in groep 3. IQ test via school; gemiddelde uitslag. Kon school weinig mee. Toen ging het beter toen hij echt mocht gaan lezen en schrijven.
- Groep 5 gedragsproblemen bij de BSO, kind wat intens gefrustreerd is, kinderen slaat en schreeuwt naar bso medewerkers. Enorm overprikkeld tot aan het agressieve toe. Kind naar een andere BSO waar het veeeeel beter gaat.
- Groep 6: toch ook bij de BSO gedrag wat zorgen baart. Is enorm op zoek naar kaders, maar ook vanuit de BSO wordt gevraagd om nader onderzoek. Uiteindelijk is hij getest waar HB (randje) uitkomt, maar een flinke discrepantie tussen cognitieve capaciteit en werkgeheugen+ verwerkingssnelheid (rond normaal gemiddelde). Getest bij een praktijk die gespecialiseerd is in HB en combi's met ADHD en of autisme. Definitief geen autisme, mogelijk ook adhd.
Toegevoegd aan HB klas, wat echt heel erg goed gaat. Vooral focus op executieve functies ipv verbreding en verrijking.
Ook nog op advies van de orthopedagoog bij de jeugd GGZ onderzocht op ADHD, geen ADHD, geen hechtingsstoornis of onderliggend trauma.
Sindsdien gaat het bij de BSO trouwens echt heel erg goed.
- Groep 7: aanvullend onderzoek en advies van een HB organisatie waardoor onderwijs nog meer passend is. Ondanks alles enorm onderpresteren en geen motivatie. Alle puzzelstukjes liggen nu waar ze zouden moeten liggen en nu lukt het nog niet!!
Iedereen wil hem helpen en motiveren, maar het lukt niet! Ik weet dat gedemotiveerd zijn niet opgelost wordt door straffen of meer verwachtingen. En zeker met zijn mogelijke stressklachten zie ik het hier mis gaan. Maar we focussen ook op beloningen en lagere verwachtingen. Het enige wat we vragen is dat hij zich aan afspraken houdt en zijn best doet, ongeacht de uitkomst. En dat weet hij ook!
Wat kan ik nu nog? Mijn moederhart wil hem eigenlijk uit die stresssituatie halen, hem even thuis houden. Maar dat gaat en niets oplossen en het gaat praktisch gezien niet makkelijk. Anderzijds ben ik bijna op het punt hem van school te halen en hier in de buurt op een oldschool schooltje te zetten, waar hij niets anders kan dan bij de les blijven zonder extra uitdagingen e.d. Sociaal gezien zou dat alleen echt heel slecht zijn. Overigens zei die HB organisatie ook dat geen enkele school HB kinderen volledig kan ondersteunen en dat de ene school niet beter is dan de andere op dit vlak.
Pff heeft één van jullie nog ideeën?
Begin langzamerhand een beetje wanhopig te worden.
Edit: later haal ik stukken weg ivm privacy
