Ik vloekte tijdens m'n bevalling plotseling met een Haags accent, aldus manlief.
Ben geboren en getogen Amsterdammer...
Ik vloekte tijdens m'n bevalling plotseling met een Haags accent, aldus manlief.
Ben geboren en getogen Amsterdammer...
Bij de 2e bevalling zei ik 'ik wil niet meeheeer' en vervolgens 'ze moet er toch uit'. Ik was lekker tegen mezelf aan het lullen.
Veel sorry gezegd. De vk kwam bv binnen. Ik zat middenin een wee en zei 'sorry'
Eerste wat ik vroeg nadat dochter op mijn buik was gelegd 'ben ik uitgescheurd?'
Van eerste bevalling weet ik niet veel meer. Die was ook gewoon niet zo leuk door t verloop
Mijn zoontje was net geboren en werd meteen weggehaald, hij haalde niet zelfstandig adem (alles goed gegaan). Mijn vriend was mee met onze zoon, ze waren in de kamer naast de verloskamer. Mijn vriend kan heel slecht tegen bloederige dingen en vindt dingen als placenta vies. De gynaecoloog had de plecenta laten zien aan mij en vroeg zal ik hem nog even bewaren voor als je vriend zo terug komt. Ik heel droog gezegt, oh ja is goed wil hij vast zo ook zien. Hij komt de kamer binnen en het eerste wat de gyn zegt, kijk dit is de placenta. Tover het bakje van het dienblad af en duwt het zo onder de neus van mijn vriend. Die blik van hem .
Torretjeee whahaha geweldig
ik vond het er wel mooi uit zien trouwens de placenta
Marshmallow ja ik vind dat ook interessant om te zien. Snap wel dat mijn vriend er anders over denkt. Ik pest hem graag met dit soort dingen
De eerste werd een keizersnede zegt de gynaecoloog, weten jullie wat het geslacht is? Wij, nee. Zij, dan hebben jullie vast twee namen. Wij, nee, alleen een meisjesnaam. Zij, dat kan nog leuk worden. Toen onze zoon er was hield ze hem omhoog en zei, kijk maar mama, wat is het geslacht? En ik zei, oh nee, een jongen! Hij is twee dagen naamloos geweest. Er stond een X op zijn bandje.
[verwijderd] waarom hadden jullie geen jongensnaam?
We kwamen er echt niet uit en waren stiekem overtuigd van een meisje. En bij de derde weer, maar dat was ook echt een meisje. De tweede, ook een jongen, hadden we wel een jongensnaam.
Bij de 2e kon ik de VK niet bereiken, weeën kwamen kort achter elkaar dus naar het ziekenhuis gereden. Werd ik weggestuurd omdat de afdeling vol was
Ik vond het prima om te gaan, nadat ze hadden gekeken hoe ver ik was... ik wist zeker dat het niet lsng meer zou duren. Ben in de hal gaan zitten en weigerde om op te staan. Mijn man schaamde zich kapot en probeerde mij te overtuigen toch naar het andere ziekenhuis te rijden. Ziekenhuis wilde eerst niemand halen omdat ik er nog zo rustig bij zat en ik écht nog niet ging bevallen.... er kwam toevallig een arts van de kinderafdeling voorbij die wel even wilde wel kijken hoeveel ontsluiting ik had (in een klein controle kamertje). 5 minuten later had ik mijn zoon in mijn armen
De arts heeft een paar foto's gemaakt en op 1 foto zie je mijn man helemaal geschokt naar een baby kijken; beste foto ooit!
Ik: Ze wordt geboren, ze is gewoon al geboren!
112-medewerker: Ja, dat doen ze hè.
Bij de bevalling van de oudste was het de bedoeling dat ik thuis zou bevallen. Het was midden in de winter, sneeuwde en het vroor behoorlijk. Tijdens het persen gebeurde wat toen mijn grootste nachtmerrie was... mijn hele darm inhoud kwam er uit. Ik schaamde me dood, ik was 19 en geen idee dat het volstrekt normaal was. Ik bleef maar vragen of ik echt had gepoept om er vervolgens op te staan dat het raam wagenwijd open werd gezet. Ik vond het een verschrikkelijk idee dat de verloskundige in mijn stank moest werken. Ik had een hele zure oude verloskundige die op den duur behoorlijk geïrriteerd reageerde dat het “verdorie” hartstikke hard aan het vriezen was en dat het raam absoluut niet open kon, dan zou het veel te koud zijn als de baby geboren werd. Ze had natuurlijk helemaal gelijk, maar vond het op dat moment echt belachelijk . Uiteindelijk anderhalf uur thuis geperst en vervolgens met gillende sirenes naar het ziekenhuis gebracht. Er had dus achteraf best een raampje open gekund
Vulpen droogkloot
De eerste paar uur waren de weeën nog wel te doen dus het ziekenhuis (waar we veel te vroeg waren) stuurde ons naar buiten: 'ga maar wandelen, dat helpt.'
Na een uurtje kregen we honger dus we gingen wat bestellen.
20 minuten later komt daar een jongen van ik gok 16 op zijn fiets met ons plastic tasje met eten. Hij strekt zijn arm uit, ik strek mijn arm uit, we hadden beide het tasje beet en ik kreeg een wee. Hij liet niet los want hij was nog bezig met geven en ik liet niet los want.. tja, een wee en afgeleid. Stond ik daar "oef, oef, pfff, oeeeeee"
De blik op die arme jongen zijn gezicht. Ik zal het nooit vergeten
Ik ben bevallen van de oudste (ingeleid, langdurig verhaal) op de dag dat de kastanjeboom in de tuin van het Anne frank huis omwaaide. Om onduidelijke redenen stond radio 1 de hele tijd aan in de verloskamer en ik heb dat nieuwsbericht ongeveer 500x gehoord
Ik had afschuwelijke been-weeen die mijn man al een uurtje of 3 stond weg te masseren... en toen dacht hij dat het een goed idee was een bord nasi sate weg te gaan zitten eten naast mijn bed.
Bij de eerste zei de verloskundige dat ze de ambulance ging bellen om me naar het ziekenhuis te brengen, mijn man kreeg daar zo’n paniek van dat hij mijn vluchttas nog net heeft meegenomen maar de maxi-cosi en alles vergat en al in het ziekenhuis was voordat de ambulance bij mij was. Hij had al twee koppen koffie weg toen ik eindelijk in het ziekenhuis aankwam
Whaha hilarische situaties hier
Na een lange en intensieve bevalling van 33 uur gingen ze mijn bloeddruk meten, maar niet voordat ik ze nog kon waarschuwen voor een hoge bloeddruk en dat ze zich vooral niet druk hoefde te maken als dat het geval was (ik had namelijk last van witte jassen bloeddruk).
Tijdens het meten keken een beetje vreemd aan, bleek dat mijn bloeddruk 100/50 was
Halverwege was ik er klaar mee en ik zeg ik ga slapen en doe zo mn ogen dicht
En tijdens de bevalling van de eerste ben ik met de ambulance naar naar het ziekenhuis gegaan (ging niet goed met mijn dochter tijdens de bevalling). In de ambulance kreeg ik persweeën, dus ik deed wat mij lichaam van mij verwachtte, en dat was persen!
De broeder had het door en was "not amused' dat ik ging persen en probeerde mij nog te overtuigen dat ik beter kon wachten tot het ziekenhuis. Echter toen hij mijn duivelse blik zag, begreep hij dat ik echt niet van plan was om te stoppen met persen, waarop hij wanhopig en angstig naar de chauffeur schreeuwde: "HENK, GAS EROP!!!"
Angel1980 O bij mij zijn de ambulanceverpleegkundige: als je denkt dat ze eruit gaat komen moet je het zeggen want dan zetten we de ambulance langs de kant, de verloskundige rijd achter ons...mijn antwoord: dan zorg je maar dat je heel snel richting het ziekenhuis komt want ons kind word niet op de snelweg geboren, toen besloten ze ook maar door te rijden. 20 min na aankomst is de kleine geboren was jij ook nog op tijd in het ziekenhuis?