Hoe is het met jullie kids?
Mijn zoon gaat inmiddels van 9:00-13:00 naar school. Sommige dagen met boze buien, andere dagen gaat het prima. Als hij eenmaal op school is en door de boze bui heen gaat het ook goed.
Ik heb sinds september ambulante begeleiding, daar heb ik echt 0.0 aan. Maar die dame heeft mijn zoon wel op de wachtlijst voor pmt gezet. Daar richt ze ook al haar pijlen op maar ja, wachtlijsten. Ik had veel meer verwacht van die ambulante hulp. De enige die al het harde werken doet ben ik. Nu klink ik misschien bitter maar zo bedoel ik het niet. Ik had verwacht dat ik meer handvatten zou krijgen voor de schoolgang, de boze buien en de slaapproblemen. Zij komt niet verder dan dat zoon emotioneel jong is en emoties niet snapt. Maar dat wist ik allang.
Ze heeft zoon ook geobserveerd op de bso, daar komt eigenlijk hetzelfde beeld uit als bij school: een ontspannen jongetje.
Dat wist ik ook allang. Mijn zoon is eigenlijk een soort van te goed gehecht aan mij als je dat zo kan stellen. Als er een situatie is waar ik bij kán zijn, dus thuis, buiten spelen etc, dingen buiten school en bso om zeg maar, dan stelt hij zich helemaal afhankelijk van mij op. Vraagt waar ik ben, vind het eng om met anderen te praten, etc. Ik bén zijn veiligheid. Dus naar school gaan (de overgang ernaar toe) is moeilijk want dan moet hij dat loslaten. Maar als ik er niet ben, zoals op school, kan hij prima zonder mij functioneren. En niemand weet de juiste knopjes bij hem te vinden, hoe hij minder afhankelijk wordt van mij en meer eigen ik krijgt. Dus goed dat er pmt komt, maar ik had hierin iets verwacht van de ambulante begeleiding. We zijn nu al zolang aan het "we doen maar wat"ten.
Van school uit is er een belastbaarheidsonderzoek aangevraagd en er komt nog een seo om te kijken waar zoon sociaal-emotioneel precies zit en in hoeverre hierin nog groei te verwachten is, ook met oog op middelbare school (hij zit in groep 7). Maar alles duurt zo lang.
