ik weet niet of jullie Robbies Terrorneefje nog herinneren? Na ruim 2 maanden hebben zij elkaar weer gezien en ik heb zowat staan huilen.. en zeker niet van blijdschap.
Neefje is een heeeeeel druk kind en heel impulsief. Hij heeft geen grenzen, luistert voor geen meter naar de grenzen van anderen. Hij ziet, hij doet. Hij maakt dingen kapot voor de lol, gooit, scheurt, trapt, slaat, duwt. Zo ook Robbie. En Robbie begrijpt er niets van.. hij zegt niets en ondergaat het gewoon. Neefje trekt hem aan zijn capuchon op de grond en schopt hem in zijn gezicht. Hij duwt Robbie op de grond en gaat op hem staan. Hij trekt Robbie van de bank, duwt hem tegen de muur, daarna gilt hij heel hard in zijn gezicht. Robbie liet zich op de grond zakken en draaide zich weg.. neefje gaf hem nog een schop na.
Dit alles gebeurde in 30 minuten tijd.
voordat ik (of iemand) kan ingrijpen is het al gebeurd. Ik moet neefje constant van Robbie afhalen. Hij is dol op Robbie (raar maar waar) maar kent gewoon totaal geen grenzen. Als hij gecorrigeerd wordt (wat nauwelijks gebeurd) dan zegt hij wel sorry maar 5 minuten later pakt hij alweer een autootje af en gooit hem weg.
ik heb zo’n medelijden met Robbie. Hij begrijpt er echt niets van en kan geen grenzen aangeven.
We gaan binnenkort in gesprek met neefjes ouders en met oma om te kijken wat we kunnen doen.
Hoe hebben jullie je kinderen grenzen leren aangeven?
