Even een kleine update van onze Robbie (Ruim 2.5 jaar)
Aan de ene kant gaat hij heel goed! Hij herhaalt veel woordjes en gebruikt heel soms zelf ook woordjes.
"Is Robbie klaar?"
"niekaar!"
Dat soort dingetjes 🙂
Uit zichzelf communiceert hij (nog) niet met taal. Contact leggen is ook nog steeds heel moeilijk voor hem maar hij probeert wel nieuwe manieren. Aanraken, hand pakken, duwen, slaan (helaas 😛 ) . Hij lijkt ook beter gebaren te begrijpen. Handje geven, wijzen ("die!") , enz.
We kunnen ook steeds beter samenspelen, 'inbreken' in zijn spel vindt hij minder/niet meer erg.
Hij lijkt andere mensen beter te kunnen accepteren. Je kunt contact met hem maken als je de tijd neemt en rustig bent.
Hij luistert beter naar opdrachtjes, begrijpt taal beter. Maar je moet wel specifiek zijn. Alleen zijn naam noemen en verwachten dat hij opkijkt moet je niet doen. Je moet zijn naam roepen en direct de 'opdracht' dan heb je de meeste kans dat hij reageert.
Aan de andere kant begint hij ook typischer gedrag te vertonen.
Het lijkt erop dat er een duidelijkere grens komt tussen zijn 2 werelden. Ik weet niet precies hoe ik het moet omschrijven. Als hij in zijn eigen wereldje zit dan is contact maken nog moeilijker dan het al was , als hij in de gewone wereld zit dan gaat contact maken juist makkelijker. Hij lijkt dan ook meer te begrijpen en meer te willen doen (samenspelen, opdrachtjes uitvoeren, naar je kijken/luisteren).
Oogcontact lijkt over het algemeen steeds moeilijker te gaan, hij stopt sinds kort ook vaak zijn vingers in zijn oren of doet zijn handen voor zijn gezicht. Hij 'draait' veel met zijn armen en handen, en hij kijkt veel vanuit zijn ooghoeken.
Ik weet niet waarom hij dit doet, hij doet het niet altijd wanneer de prikkels teveel zijn. Hij doet het ook wanneer hij relaxt is of wanneer hij blij/enthousiast is.
Dat soort dingetjes vind ik soms moeilijk om te zien. Niet omdat het 'raar' is of zo (dat is het wel, maar goed 😛 ), maar omdat ik het niet begrijp. Waarom doet hij dat? En vooral; moet ik er iets mee? Moet ik hem helpen? en hoe dan, en met wat dan? Ik hoor vaak dat autisten dat doen om stress te verminderen maar Robbie lijkt niet altijd stress te ervaren. Hij doet het ook wel eens wanneer hij gewoon aan het spelen is.
Verder doet hij ook nog steeds de 'grappige' typische dingen 😛 Hij telt alles, legt alles op volgorde, maakt rijtjes en dat soort dingen. Dat vindt hij ook gewoon heel leuk om te doen. Puzzels maken vindt hij ook leuk, torens bouwen, boekjes lezen, met zijn dieren spelen, liedjes zingen (mijn gosh, hij kent serieus meer dan 30 liedjes.. echt bizar.)
Over het algemeen is hij een heel blij en enthousiast jongetje. Houdt van spelen en van knuffelen. We zijn erg blij met hoe hij zich aan het ontwikkelen is. <3
