Toch6 ja zo'n voorbeeld is precies wat ik ook bedoelde.
Vooral bij zoon moet ik kort en duidelijk zijn. Hem geen ruimte geven omdat ìk mijn woorden verkeerd kies.
Toch vertaal ik ook wel dingen voor hem (Als mensen dit zeggen bedoelen ze ...), want later in de grote-mensen-wereld zal er ook niet altijd rekening worden gehouden met zijn beperking.
Bij mijn dochter komt alles aan op kleine details. Wanneer ik tegen haar zeg (voorbeeldje he), dat we zo weg gaan, wordt ze daar heel onrustig van. Want wanneer is zo? En als we weggaan moeten we dan niet eerst afsluiten waar we mee bezig zijn en onze jas aantrekken?
Als ik het voor dochter correct wil maken spreek ik alles volgens de regels van geef me de 5. "Over 3 minuten leg je de barbies weg en doe je je jas aan", werkt prima voor haar. En bij jas aan pas volgende instructie.
Ik doe tegenwoordig geen picto's meer in huis. Voor zoon is het wel handig maar dochter raakt in paniek wanneer we ervan afwijken oid. Ze hangt teveel aan de picto's. Alles moet altijd kloppen
