Louelle81 Dan zou ik gewoon zeggen: "lieverd, dit is even iets tussen papa en mij en het is niet de bedoeling dat jij je er mee bemoeid."
Als hij er later over begint zou ik eens met hem in gesprek gaan over waarom het voor hem zo belangrijk is om er nog over te praten en er iets over te zeggen. Misschien is het voor hem wel een stressvolle situatie, omdat hij het gevoel heeft dat jullie ruzie hebben. Als hij er dan achteraf nog over begint, is dat voor hem misschien een manier om het te verwerken / stoom af te blazen.
Mijn dochter heeft hier bij een flink meningsverschil tussen mijn man en mij ook wel eens heel serieus gezegd: "weet je wat? We spreken af dat jullie er nu over ophouden, het goedmaken en dan práten we er niet meer over." In gesprek met haar bleek dat ze het gevoel had dat we ruzie hadden en dat ze dat een heel naar gevoel vond. We hebben toen uitgelegd dat dat er bij hoort in vriendschappen en huwelijken, dat je het wel eens met elkaar oneens bent. Je bent immers twee verschillende mensen en dan heb je wel eens een verschil van mening. Dat is niet altijd leuk, maar het is heel normaal, het hoort erbij en het is goed om het er dan over te hebben, ook al voelt dat op dat moment niet fijn. Als je het bespreekt kun je samen tot een oplossing komen en het weer goedmaken en dat werkt beter dan het er maar niet over te hebben.
