Vanmorgen de afspraak bij de kinderpsychiater gehad.
Robbie deed het heel erg goed. De psychiater zag precies waar de hobbels zitten.
Hij heeft geen uitspraak gedaan natuurlijk , maar hij zag dezelfde signalen als wij zien (en de kinderartsen ook zagen) , gaf ons ook wat nieuwe inzichten.
Hij was heel positief over wat Robbie kan en doet. Hij ziet zeker nut in therapie voor hem en zal dat wel aanraden, maar hij ziet ook dat Robbie uit zichzelf veel leert. Hij is een slimme peuter.
Robbies problemen lijken vooral bij direct en indirect contact met anderen te liggen. Taalachterstand is daar dan weer een gevolg van.
De psych ziet het allemaal erg positief in, hij complimenteerde ons als ouders ook dat we Robbie zoveel ruimte geven.
Ik ben erg tevreden met hoe het ging. Het allerbelangrijkste voor mij is dat Robbie opgroeit met minimale moeilijkheden in het leven. Dat hij gelukkig is, vriendschappen kan aangaan, zich goed kan uiten wanneer nodig. De wens van elke ouder denk ik 🙂
Over een maand hebben we weer een afspraak bij hem. Vrijdag worden we gebeld met informatie over logopedie en therapie.
Eindelijk! Hulp is gearriveerd 😄
