Nou het begin wel positief met dus al 2cm ontsluiting bij aankomst in het ziekenhuis waar ik niks van gemerkt had (vorige week zat ik nog potdicht). Toen de ballon geplaatst was kreeg ik echt al bijna gelijk heel regelmatig weeën, ze vonden dat wat te heftig dus hebben hem toen een beetje leeg laten lopen. Vervolgens zijn mijn vliezen uit zichzelf gebroken en hebben ze die hele ballon er weer uit gehad. Hun conclusie was dat mijn bevalling eigenlijk sowieso wel gisteren begonnen zou zijn, ook als dat ballonnetje niet geplaatst was.
De weeën werden weer iets minder nadat de ballon eruit was. Hele nacht niet geslapen en afwisselend onder de douche, op de wc en in bed weeën op gevangen. 's morgens weer een controle, na 12 uur weeën: nog steeds 2 cm😵💫 de baarmoedermond was wel veel korter geworden dus er was wel iets van vooruitgang. Maargoed, ze vonden het te lang duren (en ik ook), doordat ik niet had geslapen had ik ook echt het gevoel dat ik flauw ging vallen en kon ik ook niet goed lopen of bewegen om de ontsluiting te laten vorderen . Toen wilden ze me synthetische oxytocine gaan geven om meer weeën op te wekken en ze adviseerden een ruggenprik. Dat vond ik gezien de situatie ook wel een goed idee, want ik trok het sowieso al bijna niet meer.
Nu lig ik dus helemaal verdoofd in bed en heb ik 2 uurtjes kunnen slapen. Net weer onderzocht en ik heb nu 3cm ontsluiting, dus het gaat nog wel even duren. Ik vind de ruggenprik niet zo fijn voelen en heb liever meer bewegingsvrijheid, maar heb voor mijn gevoel wel de juiste keuze gemaakt.
En mijn man is al deze tijd echt fantastisch, ik had het al wel verwacht maar ben heel blij met hoe hij me steunt. Het ziekenhuispersoneel vind ik ook top, zijn echt lieve mensen.
