Trees Het is enerzijds echt investeren, maar ik vind dat het uiteindelijk ook veel oplevert.
Ja dat is heel erg belangrijk!
Ik had dat gevoel op een gegeven moment niet meer. Het is een samenhang geweest van verschillende dingen, waarvan prikkels er maar een zijn.
Therapie speelt daar gewoon een enorme rol in. Ik ben veel harder geworden, veel egoïstischer.. ik heb mezelf leren kennen en weet veel beter wie ik ben, en waar ik behoefte aan heb, en dat die behoeften er ook gewoon mogen zijn. Dat ík mag zijn wie ik ben zeg maar..
In mijn groepje oude vrienden zitten zeker 3 mensen waarvan ik weet dat als ik ze nu app, we morgen een date hebben. En andersom ook, als ze me nodig hebben, zal ik er nog steeds voor ze zijn. We volgen elkaar op social media, moedigen elkaar aan, en steunen elkaar via die weg nog steeds. De laatste keer dat we elkaar gezien hebben was bij een crematie van een van de ouders, dan laten we ook alles vallen en zijn we er.
Maar ik ben gewoon niet meer de 'ik' die bevriend was met ze. En op een gegeven moment raakte die balans gewoon zoek.
Persoon A heeft bepaalde opmerkingen gemaakt die zijn goed recht zijn hoor, maar die ook aantonen dat als we weer meer contact zouden hebben, ik een groot deel van mezelf altijd zal moeten verbergen, en ik niet mezelf kan zijn. Dat is het deel wat ik vrijwel altijd moet verbergen, en dat is vreselijk vermoeiend.
Persoon B is een schat van een vrouw, maar heeft bepaalde karaktereigenschappen die gewoon echt niet matchen met mij. Vroeger slikte ik dat continu in, want dat was wat ik deed. Ik was dat meisje wat onzichtbaar was, en zich aanpaste en opofferde. Maar dat doe ik nu gewoon niet meer. Grenzen aangeven heeft ook geen zin, ze doet helemaal niks verkeerd, het is wie ze is, en het is helemaal niet erg dat ze zo is, maar ze is gewoon geen goede match voor mij.
En Persoon 3.. tja, los van het feit dat hij getrouwd is met iemand die mij háát 🙈, miste het contact gewoon diepgang. We deden alles samen, maar we matchten achteraf alleen op gebied van interesses, en niet op emotioneel level.
En inmiddels zit ik gewoon op het punt dat ik hogere eisen stel, of verwachtingen heb van vriendschap. Ik wil mezelf omringen met mensen bij wie ik mezelf kan zijn, waarbij het contact gelijkwaardig is en waarbij diepgaande gesprekken mogelijk zijn. We hoeven lang niet op alle fronten te matchen, maar dat is voor mij wel de basis.
Had ik meer moeite kunnen doen om die vriendschappen in stand te houden? Misschien wel. Maar was dat het ook waard geweest? 🤷♀️
Ik zal altijd om ze blijven geven hoor, maar ik wil ook kunnen kijken naar wat ik zelf nodig heb..
Dat komt allemaal wel weer hoor.. dit forum toont al aan dat er meer dan genoeg vrouwen zijn die ik heel erg graag mag en dat wat ik zoek echt niet onrealistisch of te veeleisend is (alleen jullie wonen allemaal zo ver weg 😭), dus dat komt wel goed. Ik moet alleen even een manier vinden om buiten mijn huidige bubbel te stappen, maar het ook kunnen combineren met mijn huidige situatie. Maar ooooooit komt er een einde aan mijn belachelijke agenda en dan ga ik sporten, of vrijwilligerswerk doen, of beiden, of wie weet wat er allemaal mogelijk gaat zijn, en dan ga ik gewoon weer nieuwe mensen ontmoeten die beter bij deze mij passen 😊