Echt hoor, ik probeer mijn ouders bij zoveel mogelijk te betrekken in het leven van de kinderen, nodig ze uit voor eender wat, en ze komen vaker niet dan wel.
Ze kunnen hier ook altijd overnachten, ze worden goed verzorgd maar toch is het vaak de afstand (3u rijden) of mijn moeder die zich niet goed voelt.
Ze hebben verder ook niets omhanden, begrijpe wie begrijpen kan.
Maar voor mijn broer is niks te veel (woont op 1u afstand). Ze zouden daar het liefst elk weekend zitten. Ze hebben hem geholpen met verhuizen, 3x. Bij ons 1x maar dat was 1 dag en nog niet eens de zwaarste. Voor mijn broer waren ze 3 dagen in de weer. Nu is hij teruggekomen van een reis, en natuurlijk zijn ze hem 'verrassing!' gaan ophalen van het vliegveld. Ook al is het 22u s avonds, dan is mijn moeder blijkbaar niet moe.
Mijn broer is 35, gaat samenwonen en woont dichterbij het vliegveld dan mijn ouders.
Ik zeg niet dat ze hem niet mogen ophalen of verrassen, maar als ik alles naast elkaar zet wordt het soms wat veel.
Mijn oudste heeft examens (2e middelbaar), nog geen bericht kan ervan af. Ze doen het wel maar altijd als ik hen daarop heb gewezen.
Ik word er zo moe van en eerlijk gezegd ook verdrietig.
