Hopsatee hier op de camping heb ik al woorden voorbij horen komen die ouders uitkotsen als ze boos zijn op hun kinderen. Mijn hemel. Ik denk inderdaad dat we allemaal niet te streng voor onszelf hoeven te zijn. 🫣
Ik zie nu bijvoorbeeld ook erg goed in hoe blij onze kinderen eigenlijk zijn en hoe fijn ze het hebben ondanks dat ik heel streng kan zijn of mijn stem moet verheffen omdat er zoveel gekakel is dat er geen moment is dat ze denken ‘hey mijn moeder zegt wat tegen mij laat ik eens mijn oren gebruiken en nieuwsgierig zijn naar wat ze te vertellen heeft’. Uiteindelijk zijn de spontane knuffels en de woorden ik hou van je en zelfs de oudste die zegt dat hij trots op mij is de graadmeter.
Wat voor mij trouwens ook een graadmeter is is of mijn kinderen, nadat een ander sorry heeft gezegd, niet direct zeggen dat het niet erg is en soms kritisch zijn en zeggen ‘deze sorry accepteer ik nu niet, ik ben nog te verdrietig’
Weeg je normen en waarden maar af en je hoeft niet direct te zeggen dat iets weer goed is nadat en ander je ontzettend gekwetst heeft.
Dan kan ik niet trotser zijn. En stiekem ook op mezelf. 🫣
