Ja ik dus ook. Dat is dan wel weer een beetje jammer qua hoeveelheid kleding. Want een capsule toestand daar zou ik dus diep ongelukkig van worden.
Hopsatee Maar ik zelf draag gewoon wat ik leuk vindt en dan hoort het bij mij denk ik.
Precies.
Nescio Ik denk dat ik nog steeds met bepaalde verwachtingen (van de buitenwereld?) mezelf aankleed en te weinig luister naar mijn gevoel.
Maar daar zit ook wel wat balans in hè. Want natuurlijk houd je ook rekening met ‘verwachtingen’ van andere mensen. Als ik op mijn werk die dag een meeting heb met ambtenaren van het ministerie van hotseflots. Dan trek ik ook wat anders aan dan wanneer het een vrijdag na Hemelvaart is, en er is geen kip op kantoor. En ik sta ook wel eens voor de spiegel te twijfelen of iets nog ‘kan’ op mijn leeftijd. Je wil ook weer niet voorschut lopen. Dus het kan naar beide kanten doorslaan.
Hoe jij het nu omschrijft lijkt het een beetje alsof je juist niet wil conformeren (want soulsearching, groei etc) en daarom MOET het echt ‘jij’ zijn. Ja dan wordt het weer ingewikkeld wat ‘jij’ dan precies is. Dus eigenlijk leg je dan ook druk op jezelf. Alleen dan andersom.
Ik zou dus inderdaad vooral kijken wat je leuk vind. Trek het eens een paar keer aan, ik pas dingen bijv vaak in de avond en dan de volgende ochtend nog eens een keertje in ander licht etc. En in plaats van jezelf de vraag te stellen, ben ik dit? Vind ik het leuk? Wordt ik er blij van, voel ik me goed zo, etc. En dan vooral op je eerste gevoel vertrouwen.
Ik denk overigens dat het ook wel een beetje leeftijd is. Op den duur heb je alles wel een beetje gezien. En soms heb je ook gewoon een bepaald jaar, dat er ineens vanalles in de winkels hangt wat dan hip is, maar waar jij niks mee hebt. En een jaar later denk je ineens, jaaaaaaa. En is het wel weer leuk.
