Puzzelstukje Ze houdt niet van school en huiswerk maken is wel een dingetje. Ze houdt wel van logisch denken en spreekt de hele dag engels en is zichzelf nu via duo lingo frans aan het leren. Ze is zo niet te peilen
Ik zou het zelf eerlijk gezegd niet doen.
I was ook zo'n grensgeval, maar op het hogere niveau gezet puur op basis van motivatie met huiswerk. Als dat er niet is, weet ik niet of ik er nogmaals voor zou kiezen. Zij was ook zo'n kind wat voor de lol Latijn leerde, of alles wilde leren over een bepaald onderwerp, en dat is er nu in de bovenbouw wel echt uit. Ze heeft gewoon de ruimte niet meer om dat naast het schoolwerk ook nog te doen. Zelfs dingen als tekenen en haken blijven liggen, en er zijn dagen bij dat ik haar moet forceren om pauze te nemen van haar schoolboeken.
I is ook erg gevoelig voor prikkels en ik merk dat ze de stress van het steeds misschien net wel/net niet redden en de hoeveelheid energie die ze moet steken in de vakken waar ze minder sterk in is wel echt als pittig ervaart. Ze zit in een klas van iets van 15/16 leerlingen, binnen haar profielvakken zelfs met maar 8, dus dat is het probleem niet. De tijd om te ontprikkelen wél.
Achteraf gezien weet ik niet of het dit waard is geweest, of de verplichte extra vakken nou echt zo veel meerwaarde hebben boven de dingen die ze zou hebben gekozen vanuit haar eigen interesses. Voor de opleiding die ze gaat doen maakt het ook geen zak uit.
Wat betreft vrienden: bij I is de beslissing genomen na de dakpanklas, en ze is nog steeds goed bevriend met leerlingen die naar het andere niveau zijn gegaan, of ergens zijn blijven zitten. Ze zien elkaar wellicht niet de hele dag door, maar appen des te meer. De gehele vriendengroep uit de brugklas is nog steeds intact, alleen maar in de loop der jaren uitgebreid. Vriendschappen vinden tegenwoordig ook veel meer plaats online, dus daar zou ik het niet van af laten hangen.
Ik zou dus niet zo zeer kijken naar haar testresultaten, maar naar het type kind. Heeft ze bepaalde doelen voor zichzelf/speelt een vervolgopleiding daarin een rol qua motivatie? Is ze in staat om goed te beseffen dat 6 jaar lang net dat stukje harder je best te moeten doen om aan de bovenkant van haar grens te kunnen blijven meekomen ook komt met offers?
Een dakpanklas lijkt mij persoonlijk juist veel prettiger voor haar om ook in de praktijk te ervaren hoe het is, zowel op gebied van motivatie als prikkels. De overstap naar de middelbare is al vrij heftig voor kinderen die daar gevoelig voor zijn, en misschien gaat ze zich juist beter voelen op de havo als ze daardoor een betere balans met haar vrije tijd kan vinden. En misschien komt er uit dat er geen enkele reden tot zorgen is, en kan ze alsnog naar het atheneum.