Jules ik vond het wel iets dat als je het eenmaal probeert, je vrij snel leert loslaten. Het ging eigenlijk veel makkelijker dan ik had verwacht. Het voelde meteen zoveel meer ontspannen dan de strijd aangaan.
Ik denk omdat wij op de korte termijn wel op een andere manier direct voordeel van merkten. Dat zit hem denk ik vooral in het voorkomen van ruzies. Discussies liepen hier vaak uit de hand, werd iedereen echt heel boos, werden er soms nare en onredelijke dingen gezegd in die boosheid en na die tijd voelden iedereen zich daarover weer shit. En we zoeken natuurlijk vaak consequenties uit, die ons ook een voordeel opleveren. Helpt ook 😉.
Natuurlijk gaat het nog weleens mis en denk ik achteraf, dat heb ik volledig verkeerd aangepakt. Alleen echte ruzies met schreeuwende pubers zijn op jaarbasis nog maar op één hand te tellen. De meiden geven zelf aan dit ook veel fijner te vinden.
Overigens zijn we ook niet super streng en het hoeft niet perfect. Hierbij hou ik ook rekening met de add van dochter (door haar reactie weet ik direct of het een ‘oepsie ik werd afgeleid’ of ‘het interesseerde mij gewoon geen hol’ was).
Het gaat vooral om de dingen die je 100 keer blijft herhalen, het meehelpen in huis en ik vind het heel belangrijk dat we respectvol met elkaar omgaan. Verder mogen ze hier onwijs veel, maar dan gaat het vooral om leuke dingen doen met vrienden, iedereen is altijd welkom enz. Maak vooral ook veel plezier en daarin laten we ze denk ik juist behoorlijk vrij.
