In gesprek gaan met je kind vind ik ook goed, maar soms is het ook gewoon omdat ik het zeg en jij moet luisteren 🙈, want heb niet altijd zin en energie om elke vraag in 24 voud te moeten uitleggen en weerleggen waarom het toch moet en niet met 250 redenen anders zou kunnen. Wat altijd wel een optie is, maar ik wil het gewoon nu en dat je luistert.
2 van mn Kinderen luisteren trouwens vrij goed. De andere 2 leven hun leven binnen ons gezin en probeer ik normen en waarden mee te geven, vang ik op, maar daar heb ik weinig directe invloed op. (Er volgen wel consequenties, zo heeft mijn 6 jarige ondertussen al 5 dagen geen schermtijd meer, omdat hij appelmoes niet met bestek wilde eten maar met zn handen. En ik weet dat de discussie uit spanning kwam en dat hij blokkeerde , dus (nadat ik ook te boos was, want te druk, teveel mental load op dat moment) ik heb hem een consequentie gegeven: scherm weg, daarna wilde hij in bad om tot rust te komen en hebben we s avonds nog gepraat hoe hij zn scherm weer terug kon verdienen (5 dagen met bestek eten was zijn idee, dus dat doen we, en als hij daarna weer met zn handen eet, zelfde consequentie en dan een dag langer eerst bewijzen).
Ik weet dat zelf denkende kinderen voor later heel fijn zijn hoor maar nu 🤯🤯. Soms zou ik ze wel gewoon lekker volgzaam willen 🤣🤣
Oh en ik ben soms echt wel bang voor de pubertijd. Ik hoop zo dat er dan genoeg goede basis is meegeven...
