iMoeder Ja dat is hier dus niet. Als de vriezer op een kier blijft staan gebeurd er niks met het eten. Alleen de vriezer werkt vervolgens overuren en dat is voor m’n energieverbruik niet zo gunstig.
Dan betaalt hij bijv mee aan het extra energieverbruik. Gewoon een symbolisch bedrag. Overigens zou het mij niet uitmaken of het eten wel of niet echt kapot gaat. Het is iets wat kan gebeuren, dus zijn gedrag heeft consequenties. Later als hij op zichzelf woont, is hij alleen verantwoordelijk voor de consequenties. Jullie wonen samen, dus nu ook samen verantwoordelijk. Iets wat ze best al mogen leren en voelen.
iMoeder moet hem elke keer dwingen om dingen te doen want hij doet het gewoon niet.
Dat vertik ik, want dat kost heel veel energie. Ik vraag het en geef een tijdslimiet, doen ze niet, geef ik hooguit 1x een waarschuwing met de consequentie.
Ik ga geen discussies aan, ik word niet boos en ga al helemaal geen ruzie maken. Daar word je doodmoe van en heeft vaak geen zin. Word het enkel een machtsstrijd. Het is heel simpel, hun keuze en mijn probleem niet. Ik doe eigenlijk gewoon irritant rustig en nonchalant. Overigens geven de meiden aan dat ze dit prettig vinden, want er is nauwelijks ruzie in huis. Op het moment zelf vinden ze het uiteraard wel bloed irritant 😅.
Het vraagt alleen wel wat creativiteit, want je moet dingen verzinnen, waar ze last van hebben. Als een ranzige kamer, hem niks uitmaakt, moet je inderdaad wat anders bedenken. Als jij het opruimt, worden er misschien wel spullen weggegooid die hij niet kwijt wil (wat ik dus zeer bewust zou doen als loedermoeder). Hier is vroeger speelgoed weleens naar de kringloop gebracht, omdat ze maar niet opruimden. Tja dan ruim ik het wel op, maar wel op mijn manier.
Of ik zou rustig vuilniszakken op zijn kamer stallen als hij geen problemen heeft met een vuilnisbelt. Mits hij dat wel een probleem vindt, want anders wordt het wel echt vet ranzig 😬.
iMoeder Ik denk dat het inderdaad wel zou kunnen helpen om op de lijn van samenwerken te gaan zitten.
Dit is wel echt de rode draad hier in huis. Ik benadruk continue dat we samen verantwoordelijk zijn voor een schoon en gezellig huis. We doen het echt samen, dat betekent dat we elkaar helpen, ook zonder continue vragen. We moeten weleens iets doen waar we geen zin in hebben of wat we onzin vinden, maar voor een ander wel belangrijk is of wat nu eenmaal erbij hoort. Het is ook hun huis en niet alleen het huis van mij en mijn man. Ik ben soms net een langspeelplaat op repeat met mijn samen dit en samen dat 🙄.
iMoeder (heb hem natuurlijk ook steeds de hemel in geprezen).
Eerlijk gezegd prijs ik ze bewust niet de hemel in als ze helpen. Ik vind het niet meer dan normaal dat ze helpen en ben persoonlijk niet altijd voorstander van teveel belonen dmv prijzen (dat is weer een hele andere discussie). Meehelpen in huis hoort erbij. Ik zeg liever wat fijn dat we dit samen doen, of wat fijn dat je dit al gedaan hebt en samen zijn we sneller klaar en kunnen we straks nog wat leuks doen. Ik ga met mijn complimenten dus meer zitten op wat heerlijk dat we samen ons huis netjes en fijn houden ipv het individuele gedrag. Daarnaast ervaren ze ook letterlijk dat ik meer tijd en energie voor ze heb als we het samen doen. Ik zal ze dan meer indirect belonen, heerlijk dat de was al door jou gedaan is en ik nu tijd over heb, zullen we samen iets leuks gaan doen?
iMoeder Ik denk dat een groot deel van het probleem is, dat ik vaak te moe ben om door te pakken.
Dat snap ik, want het is wel een investering. Inmiddels gaat het hier best goed en ze doen veel zonder vragen (de oudste wel veel meer dan de jongste), maar hier heeft wel veel tijd en energie ingezeten. Daar moet je ook wel wat mentale ruimte voor hebben. Misschien daarvoor ook een wat rustiger moment uitzoeken als je huis wat klaar is of werk wat rustiger?
