Trees Erkennen en erkennen zijn 2 verschillende dingen merk ik. We hebben laatst samen met de POH gesproken over hoe het gaat en dan geeft hij aan niet door te hebben gehad dat het zo slecht ging. Maar ik had 3 dagen ervoor aangegeven dat ik gewoon regelmatig hartkloppingen heb van de stress. Dus hoe kun je dat dan niet door hebben? Dus hoewel hij aangeeft dat hij het ziet en zijn best ervoor doet om dingen op te pakken, merk ik dat in de praktijk niet zo zeer. En het is ook gewoon een patroon waar we vast in zitten, ik merk dat ik ook heel makkelijk weer die stap naar voren zet, waardoor hij weer automatisch terug stapt.
iMoeder Het lastige is dat ik jaren bezig bent geweest en daarvoor zijn ouders/vooral moeder, om te voorkomen dat het fout gaat. Voor hemzelf denk ik al heel lang, jouw probleem, niet het mijne, maar als het de kinderen raakt, dan vind ik dat heel moeilijk. En heel veel raakt natuurlijk de kinderen en dan stap ik dus toch maar weer in.
Hij vindt de ochtend sowieso al heel moeilijk, dus 's ochtends naar midi toe gaan om hem te proberen te motiveren naar school te gaan is voor hem al heel erg zijn best doen, terwijl ik al die andere dingen die ook nog moeten gebeuren zie en doe. We hebben het er gisteren over gehad en dan geeft hij ook toe dat hij gewoon vergeten was dat ik op woensdag op tijd weg moet kunnen. Dus even kijken hoe het de volgende weken gaat.
