Marloes80 lief dat je het vraagt. Fysiek ‘werkt’ alles weer. Alleen nog hoofdpijn en heel erg moe. Ik heb de afgelopen 24 uur bijna 17 uur geslapen 🫣. Ik denk dat ik er emotioneel nog het meeste last van heb. Schuldig voelen naar de meiden, schuldig voelen naar mijn man en zelfs richting zijn collega’s, die hij dit weekend in de steek heeft gelaten. En ik vind het heftig dat iets wat ik altijd zo leuk vind, niet gelukt is. Bijscholing, symposia, zelfs het lezen van vakliteratuur heb ik altijd geweldig gevonden. Ik was een soort vakidioot die daar volledig in op kon gaan. Kreeg daar altijd zoveel energie van.
Het geeft wel een reeel beeld van mijn belastbaarheid. De eerste 1,5 a 2 uur ging goed. Als ik daarna even een uurtje geslapen had en de rest van de dag niks meer had gedaan dan was het goed gegaan. Een jaar geleden was mijn belastbaarheid 10 a 15 minuten. Het is enorm vooruitgegaan. Daar moet ik het mee vergelijken en niet met vroeger. Ik vind dat alleen niet altijd makkelijk en het maakt mij soms toch best verdrietig. Ik mis mijzelf van vroeger af en toe nog heel erg.
