Ik voel me even verdrietig. Man is alleen naar Turkije gegaan om familie te zien (ook zijn broer die ziek is) en toen we boekten besloten we dat man alleen zou gaan, om de volgende redenen:
-De kinderen hebben geen vakantie
-Vlucht voor ons allemaal zou duur zijn
-alleen voor een weekend zou het te omslachtig zijn en te vermoeiend.
Maar nu heb ik toch spijt dat we niet gegaan zijn. De hele familie heeft naar ons gevraagd, en de kans dat ik ze allemaal samen zal zien is klein. Dit was de kans... of zo voelt het toch.
Man baalt ook, maar ja. We hebben destijds op basis van ratio besloten 😑
