[verwijderd] Maar achteraf gezien had ik toen moeten zeggen:
Het is jouw taak niet om het te perfect te zeggen. Ik weet dat mijn verhaal toentertijd ook warrig en tegenstrijdig was. Je bent volledig in shock als je daar ligt en daarnaast zit je vaak ook nog in een soort ontkenning. Ik heb mijzelf achteraf zo vaak verweten met wat ik allemaal anders had moeten zeggen en doen. Alleen nu vind ik dat het de taak van de neuroloog is om hierdoor heen te prikken. Juist in zijn specialisme, want mensen zijn dan vaak extra warrig, hebben gebrek aan ziekte inzicht, ontkenning komt heel veel voor bij neurologische patiënten etc. Je ligt daar volledig in paniek, je bent moe, angstig, voelt je machteloos etc. Het is zijn taak om goed door te vragen, bij jou te verifiëren etc. Jezelf niks verwijten hoor!
En ik hoop dat je ook echt nooit meer op die stomme spoed terecht komt.
