iMoeder ik hoef maar 1 stap buiten de deur te zetten en het maakt mij niks meer uit. Terwijl ik het in huis, wel rot vind om zandkorrels onder mijn blote voeten te voelen en altijd sloffen of sokken draag. Zit dus ook tussen mijn oren, want buiten vind ik het juist wel fijn 🙄.
iMoeder was ook balen, maar het is ook wel weer positief. In januari ben ik begonnen met botox in mijn schouder, waardoor mijn grens in positieve zin al opschoof. Paar weken geleden met Shockwave in mijn onderarm, waardoor het nog beter werd. Het is elke keer weer zoeken, waar mijn nieuwe grens ligt, maar deze ligt wel steeds verder.
Ik wil gewoon steeds meer en ben ongeduldig, maar het is al veel meer dan het was. Op zich was mijn fysio ook wel heel positief. Ik ben niet te voorzichtig, ben niet bang om te vallen, verbaas mijzelf en haar door dingen te doen, die in eerste instantie vrij kansloos lijken (vorige week bijv wezen mountainbiken 😁) en ben ook niet bang voor de pijn als het toch niet goed gaat. Volgens haar kan ik hierdoor nog wel steeds stappen zetten.
Nu even rust houden en zodra de kramp weer op het beginniveau zit, mag ik weer rustig beginnen. Zij ziet ook positief effect van het zwaarder trainen. Mijn schouderblad staat bijv al minder naar buiten en meer stabiliteit in mijn romp, waardoor mijn evenwicht verder kan verbeteren.
