Ik zit inmiddels op dat 7 van de 100 dagen tai chi. Dat lijkt niet veel, maar als je mij kent is dat best indrukwekkend, gezien ik volgens mij nog nooit dag 3 gehaald heb met een goed voornemen.
Mijn voornaamste reden waarom ik het braaf blijf doen, is omdat er een oefening tussen zit waarbij mijn schouders en armen niet happy zijn, en ik kan dat dus niet hebben. De oefening heet "omarm de boom", hoe moeilijk kan dat zijn?
Ik ben 38 mensen. Ik ben gezond. Ik kan die boom knuffelen. Ik heb met genoeg zweverige mensen te maken gehad in mijn leven dat ik weiger om me te laten verslaan door een boomknuffelaar.
Dus ik ben enorm gemotiveerd om die 100 dagen te halen, en uiteindelijk die boom dus te kunnen verslaan. Want zo kinderachtig ben ik dan ook wel.
Nu zat ik gisteren de comments te lezen op dat filmpje:
- ik ben 84 jaar en deze oefeningen zijn goed te doen!
- ik ben en man van 76 en heb net 2 rugoperaties gehad en deze oefeningen zijn makkelijk bij te houden!
Er zitten alleen maar bejaarden in de comments die zo blij zijn dat ze eindelijk oefeningen hebben die niet te zwaar zijn voor ze, en ik word gewoon geveld door die stomme boom!! 🙈🙈🙈
