Ik zoek ideeën, tips, herkenning.. dat soort dingen.
Onze 2e (2.5 jaar, wordt 3 in maart) gaat 4 ochtenden per week naar de voorschool van 8.30 tot 11.20u. Hij is thuis een heel ander kind dan op de voorschool, dat was al vanaf het begin al duidelijk, dat was eerder ook zo op de creche, maar het lijkt alleen maar erger te worden.
Ik weet niet precies wat het probleem is.
Wat we wel weten is dat hij een lange tijd zo goed als doof is geweest, waardoor hij een hoop gemist heeft, zeker op gebied van taalontwikkeling. Hij praat nog steeds slecht, begrijpt redelijk. Hij kan slecht communiceren op school. Hij begrijpt Nederlands beter dan Frans. Hij is niet doof maar in hoeverre hij echt goed hoort weten we niet (gehoortest is volgende maand).
Maar dat is niet de verklaring voor al zijn gedrag, wel een hoop denk ik, maar er zit ook iets anders maar ik weet niet wat het is.
Hij lijkt niets te voelen voor autoriteit. Naar mij luistert hij, naar zijn vader een stuk minder, op school totaal niet. Mijn gok is dat ze hem vertellen wat hij niet mag doen of wat hij wel moet doen ipv dat ze met hem samenwerken. Dat klinkt misschien omgekeerde wereld; hoezo samenwerken met een peuter? maar zo werkt hij. Hij wil niet niet luisteren, maar als je tegen hem zegt: ‘ga zitten’, dan is zijn automatische reactie het tegenovergestelde. Je krijgt gegarandeerd strijd want hij negeert je en reageert dan emotioneel op je strengere toon. Als je zegt: ga maar zitten, want we gaan je schoenen aandoen. Dan is de kans dat hij luistert 80% . Soms moet je nog wat verder uitleggen: ‘want we gaan naar buiten’ , succes rate: 90%
Hij is een emotioneel jongetje, hij is heel gevoelig voor als iemand hem streng toespreekt op iets wat hij niet verkeerd bedoelde. Bijvoorbeeld: hij stopte met zijn vinger in de soja saus, likt hem af en stopt hem er weer in. Als ik op gewone toon met neutrale/positieve energie zeg: ‘niet met je vingers in de saus. Kijk, nu zijn ze vies. Kom ze gaan ze schoonmaken.’ Dan komt hij mee, wast zijn handen en doet daarna niet meer zijn vingers in de saus. Als ik streng of geïrriteerd/boos zou zeggen: hey joh.. Niet doen! Dat is niet goed! Niet met je vingers erin. Nu moeten we je handen wassen” dan krijg ik een enorme reactie. En niet op dat hij niet met zijn vingers in de saus mag , maar op mijn reactie. En ik denk dat ze dat op school niet doorhebben waardoor hij explodeert als hij iets niet mag.
Hij is erg impulsief. Doet deuren open, trekt lades leeg. Hij denkt geen tweede keer na. Daarop komt een heftige reactie en hij reageert daarop.
Hij kan prima omgaan met een Nee. Hij kan daar wel boos om worden maar dat is peuter-boos. Het is een ander level emotie.
Hij heeft geen kwaad wil, maar test wel heel veel wat je zou kunnen zien als stout, maar hij leert voornamelijk door te ervaren dus ik speel daar op in ipv die leermethode af te straffen.
Op school werkt dit dus totaal niet. Hij moet met de groep mee, doen wat de leraressen zeggen. Daar krijg ik denk ik een heel opstandig kind van. En het begint uit de hand te lopen want vandaag heeft hij de juf geslagen, hij spande zich helemaal aan toen ze hem probeerde mee te krijgen waardoor zij is gevallen. En hij heeft overgegeven omdat hij zó boos was.
Ik heb de juf eerlijk verteld dat ik dat niet herken van thuis, zo extreem. Ik ben er erg van geschrokken en ik weet gewoon niet wat ik moet doen.
Hij wil niets op school. Hij wil niet dansen, zingen, zitten, luisteren, verhaaltje aanhoren, verven, tekenen. Hij wil alleen maar spelen. Met andere kindjes of alleen, geen probleem. Hij heeft niet veel interesse in anderen maar achter elkaar aanrennen of samen fietsen vindt hij wel leuk.
Hij ligt gerust in het midden van de kring languit. De juf zegt dat ze dat niet kan accepteren want de andere kindjes mogen dat ook niet.
Ik begrijp wat ze zegt, ik ben het met haar eens, maar ik heb geen oplossing. Is dit een fase? Is hij gewoon nog jong? Voeden we hem niet goed op? Is er meer aan de hand of gewoon 2x geen goede match school-kind?
(Lang verhaal, excuus)
