Meca ik doe wat @Meca doet. Ik bijt, knijp of sla terug. Wie niet luisteren wil moet maar voelen.
Als het gebeurd uit enthousiasme dan schreeuw ik heel hard, en zet hem uit bad en apart (alleen). Direct (nat en naakt). Ze moeten direct hard schrikken want dan weten ze dat ze te ver zijn gegaan. Onacceptabel gedrag naar de groep = je wordt tijdelijk uit de groep gezet. In de dierenwereld werkt dit ook zo. Een moederpoes loopt weg als het kitten te ruw speelt, een wolf mag een tijdje niet bij de groep liggen als het een grens over gaat. Dieren hebben geen woorden om te communiceren (net als peuters) , de actie maakt het duidelijk.
Een natte koude peuter niet minuten laten natuurlijk, even 20 seconden heel hard laten huilen in hun eentje en dan weer bij je halen, erover praten, excuses laten maken, kus, knuffel, aankleden (of weer in bad, net wat toepasselijk is). Kind mag weer bij de groep.
Ik doe dit als ze fysiek worden om te verkeerde redenen. Dus bijv bijten omdat ze enthousiast zijn, of slaan omdat ze iets niet mogen.
Peuters en kleuters zijn peuters en kleuters, het is normaal dat ze hun emoties en impulsen niet altijd onder controle hebben. Dat hoeft (vind ik) niet altijd gestraft te worden. Ombuigen/laten zien wat wel mag/hoe het beter kan is vaak beter. Het is echt situatie afhankelijk hoe heftig ik reageer. Ik zet mijn peuter niet naakt en nat in zijn slaapkamer als hij expres water spat, of omdat het zijn broer duwt omdat hij een speelgoed heeft die hij wil. Maar bijv zoiets als bijten vind ik heel heftig, en dat zorgt dan ook voor een heftige reactie van mij.
Absoluut niet leuk om te doen, je wil je kind niet zo hard laten schrikken. Maar het is wel erg effectief voor hun brein om effectievere manieren te verzinnen om zich te uiten.
Even een disclaimer. Kijk naar je kind en schat in in hoeverre ze controle kunnen hebben hierover. Bijv. Mijn kleuter is autist en heeft moeite met communicatie. Als hij boos of gefrustreerd is dan schopt en slaat hij soms. Hij weet dat het niet mag, hij houdt zich ook in, dat zie ik, maar soms dan komt er toch een schop. Die vang ik op en zeg wel ‘ik begrijp dat je boos bent maar niet schoppen’. Ik ga hem in die situatie niet uit de groep zetten. Dat is niet gepast. Bijten doet hij niet maar ik denk dat ik in die situatie daar ook anders mee om zou gaan. Als je het idee hebt dat hij er niets aan kan doen, dat hij niet weer hoe hij zich anders kan uiten dan door te bijten dan zou ik hem niet straffen maar ombuigen. Als je ziet dat hij enthousiast wordt, geef hem een bijtring bijv.
