Ik klaag hier nog even verder 🤯
Man heeft dus een revalidatietraject van 3 weken, nu 2,5 week onderweg en gesprek met de arts.
Mevr komt binnen, begint op dr laptop te kijken kijkt ook bijna niet meer op.
Jaja, teamoverleg gehad, hmm, u was hier in principe 3 weken met name om te kijken of met 3 weken intensief trainen je een zelfstandige transfer zou kunnen. Aangezien we toch wel veel moeite met balans zien, zien we dit niet gebeuren.
Ik: volgens mij was het doel eerst om een transfer te kunnen met meer verschillende mensen, en misschien ooit ver in de toekomst alleen, maar wij wisten dat dat een hoog doel was.
Oh. Ja. Nou ja, dat zouden we dan wel over kunnen dragen naar die mensen dan.
[...]
Ik las ook dat je gevraagd had of we ideeën hadden over het staand in de rolstoel plassen. Maar we hebben het hier over gehad, veel te veel ingewikkelde handelingen, dat gaat echt niet lukken.
Ik: Dat kan hij al. Mijn vraag was over (iets anders rondom plassen)
Oh. Dat kan hij? (kijkt heel verbaasd)
En zo ging het verder. Mega onempathisch, negatief, gatverdamme. En dan zegt ze "intensief traject", hij heeft 2 keer een half uur therapie per dag... En dan daarnaast met opstaan en naar bed gaan een transfer met de zorg. Nou woepiedoe. Hij zou t/m begin volgende week blijven, ik heb al gevraagd of er zorg kan komen thuis die extra paar dagen, dan haal ik hem vrijdag op.
Daarna kwam de fysiotherapeut, die was gelukkig wel heel enthousiast en liet zien dat hij zeker wel stappen heeft gezet in zn transfers 🙂
