Vorige week hadden we een ‘afsluitend’ gesprek met de hoofdbehandelaar. Op zich wel een leuke vrouw, maar niet goed nagedacht over het feit dat L. echt niet 3 kwartier aan een tafel kan zitten en vragen kan beantwoorden. Ik had verwacht dat ze dat in de afgelopen 9 maanden wel geleerd hadden, zeker nadat ik het vooraf nog heb aangegeven.
De laatste weken is het drama hier, vooral in de ochtend. Rare geluiden, gek gedoe, brutaal, rennen en vliegen, niet opschieten, niet aan het schema houden etc. Overdag valt het gek genoeg wel mee, maar dan zit hij in zijn ritme en werkt de medicatie. Maar die ochtenden zijn vreselijk en dodelijk vermoeiend. Tijdens het gesprek heb ik dat aangegeven en ook dat ik op dat gebied wel wat hulp kan gebruiken.
Ze kwam met IPG (intensieve psychiatrische gezinstherapie), maaaaaaarrrrrr;
- ze moet het overleggen met de gemeente ivm urenindicatie, die moet flink omhoog
- ze moet het overleggen met het team
- ze moet het overleggen met de kinderpsychiater die L. vorig jaar december een half uur heeft gezien
- ze moet vastleggen in het dossier
- ze moet akkoord krijgen van weet ik veel wat voor poppetje hogerop
vandaag kreeg ik een mail, we zijn aangemeld.
Ik helemaal blij, misschien dat de ochtenden dan wat fijner en makkelijker worden en we een duidelijke structuur kunnen aanbrengen, ook voor de andere twee kinderen.
Wachtlijst? Jep. 6 maanden!! Walgelijk.
Nog een half jaar wachten tot iemand me op weg kan helpen 😣
