Bedankt voor al jullie felicitaties! Ik had vanmiddag al een heel verhaal getypt maar dat niet geplaatst omdat er wat tussenkwam, dus nu opnieuw een poging 😛
@Hopsatee wat leuk dat jouw zoon dezelfde naam heeft! Wist ik niet😊
@Huggybird Jij wint de prijs voor het goed raden van de datum, gefeliciteerd!
Verder over mijn bevalling: het was niet wat ik van te voren gehoopt had, maar ik kijk er wel heel goed op terug. Max bleek een sterrenkijker te zijn, ik denk dat dat de reden is dat ik hele pijnlijke rugweeën had en dat de ontsluiting niet goed vorderde. Ik was het liefst zonder pijnstilling bevallen, of met iets minder extreems dan een ruggenprik, maar ik denk dat ik er heel goed aan heb gedaan om wel voor de ruggenprik te gaan. Daardoor heb ik nog kunnen slapen om vervolgens de kracht te hebben om hem eruit te persen. Ik was namelijk echt helemaal op na een hele nacht weeën en nauwelijks vooruitgang. De verdoving zelf vond ik een naar gevoel, om zo geen controle te hebben over mijn lijf en ik werd er ook helemaal koud en rillerig van. Toch was het wel beter dan de pijn.
Ze hebben een paar keer de oxytocine opgehoogd en rond een uur of 5 mocht ik gaan persen. Helaas was ik zo goed verdoofd dat ik helemaal geen persweeën of druk voelde, ik moest dus compleet af gaan op de coaching van de verloskundigen die zeiden wanneer ik moest persen en wanneer ik moest ademen. Maar echt, ik ben zo blij met hun hulp! Ze hebben het supergoed gedaan, heel respectvol en echt de tijd genomen. Ze zeiden tegen mijn man dat hij er met een knip veel sneller uit was geweest, maar omdat zijn hartslag goed was en het met mij ook goed ging wilden ze kijken of het zonder knip lukte. Ik heb ongeveer 1,5 uur geperst en uiteindelijk het laatste stukje mocht ik alleen maar mee ademen en blazen, toen is hij er vanzelf uitgekomen. Doordat het zo rustig aan ging had ik helemaal geen hechtingen nodig! Ik ben ze daar echt heel dankbaar voor. Ik moest op mijn rug persen omdat de hartslag van Max omlaag ging toen ik op mijn zij lag en dan was hij dus ook nog een sterrenkijker, dus in gedachten was ik al helemaal uitgescheurd of ingeknipt.
Het grootste deel van de dag zijn we begeleid door een stagiaire, we kenden haar al van de cursus die we hadden gevolgd waar ze ook stage liep, dus dat was fijn om haar weer te zien en ze heeft het echt top gedaan. En de verloskundige zelf die er bij was vond ik ook heel prettig.
Toen Max geboren was reageerde hij niet zo goed, daarom moest helaas de navelstreng gelijk doorgeknipt worden en namen ze hem mee naar de gang, mijn man mocht toen wel mee. Hij had in het vruchtwater gepoept en misschien wat binnen gekregen dachten ze. Maar al snel kwam mijn man met Max de kamer binnen en was alles helemaal goed en legde hij hem op mijn buik. Hij vond die momenten heel spannend, maar ik was iets teveel van de wereld om het helemaal goed door te hebben dus ik was ook niet zenuwachtig ofzo.
De placenta kwam ook heel vlot en ze hebben daar twee mooie afdrukken van gemaakt op aquarelpapier.
En daarna hebben ze ons alleen gelaten en konden we nog een tijd op de bevalkamer met zn drietjes zijn, Max heeft gedronken en we hebben huid op huid contact gehad. Toen zijn we weer naar onze eigen kamer gebracht.
Ik denk mede doordat ik geen hechtingen nodig had dat mijn herstel heel vlot gaat. Ik voel me echt goed, heb weinig bloed verloren. Vandaag bezoek gehad van mijn schoonfamilie en mijn moeder is er ook weer. Max slaapt veel en drinkt heel goed en hij is zo lief en schattig!
We zijn helemaal gelukkig met z'n drietjes😊
