Nogmaals bedankt voor alle lieve woorden. Ben er helemaal stil van. Zoveel medeleven, zo bijzonder.
I. wordt aanstaande vrijdag begraven. Zo snel gaan deze hectische dagen. We houden het redelijk klein.
Iemand vroeg of we steun hebben van familie en vrienden. Ik weer even niet meer wie. Dat hebben we gelukkig wel, maar ik vind het wel heel moeilijk om te uiten en dingen te vragen. En sommigen vinden het ook weer moeilijk om met de situatie om te gaan. Logisch. Het is een lastig iets van allebei de kanten. Maar gelukkig wel hele lieve mensen om ons heen waarvan veel al aanvoelen/ zien wat nodig is.
De oudste is helemaal van slag. Dat vind ik zo lastig. Vanmiddag wist ik echt even niet wat ik ermee aan moest en ben ik flink uitgevallen tegen haar. Zo stom. Gelukkig snel goed gemaakt en slaapt ze nu al.
Geen idee trouwens of jullie zitten te wachten op zulke ‘updates’ maar het voelt wel even fijn om van me af te schrijven.
