Trees Ja ik ga daar niet zo goed op. Dat komt denk ik omdat ik (zit in mn aard, allemaal therapie voor gehad, komt voort uit jong mijn moeder verliezen blabla) altijd bezig ben met hoe anderen zich voelen en anderen dus best wel het naar hun zin te maken, te pleasen. Ik wil niet zeggen dat ik mezelf over het algemeen anders voor doe ofzo (zou niet weten hoe want ik ben wel echt mezelf) maar voor mij is in gezelschap zijn iets wat ik heel goed kan maar aan de andere kant juist niet zo goed kan. Om het complex te maken. Dus eigenlijk vind ik kinderen, sport, vrijwilligerswerk, werk dan al vrij uitdagend en dan wil ik thuis het liefst dat het rustig is (in de zin van met mijn thuisomgeving) of ik in elk geval niet aan hoef te staan. Maar goed, ik wil natuurlijk ook een leuke vrolijke moeder zijn dus ik zeg op zulke dingen best vaak ja. Alleen vind ik het nu dus teveel worden want als beide kinderen dat doen heb ik dus ongeveer elke dag een kind van een ander aan tafel. En ik vind dat dus wel vermoeiend. Er zijn hier sowieso altijd heel veel kinderen, elke dag wel na school. Ik merkte vandaag dat ik gewoon dacht: ik wil dit eigenlijk niet.
Maar ja dan moet ik dus nee zeggen. Vind ik ook niet leuk 🤪
En ik herken verder wel wat je zegt want het is OOK gezellig. Maar ik kan het zelf gewoon niet altijd heel goed aan.
