Waarom durven veel mensen niet voor zichzelf op te komen of te zeggen wat ze echt vinden? Is het een angst om niet aardig gevonden te worden, dat iemand boos op je wordt of dat ze negatief over je denken? Iemand die dicht bij je staat, snap ik nog enigszins, maar iemand die je toch al een eikel vindt en heel ver van je af staat?
Voorbeeldje. Binnen mijn vrijwilligerswerk hebben we een eikel van een hoofdbestuurder. Zit letterijk ergens aan de andere kant van het land, dus de kans dat we hem morgen bij de bakker tegenkomen is nihil. Wij als vrijwilligers hebben al een jaar lang een probleem en hebben nu een brandbrief gestuurd naar hem met mogelijke oplossingen. Hij komt met een shitreactie en is van plan om niks te doen. Wij gaan onderling in de mail los dat we ontevreden zijn, dat het een slappe zak is waar je niks aan hebt etc. maar één van ons stuurt per ongeluk deze hele mailwisseling naar hem door. Oeps 🤣
Die kerel is uiteraard niet gecharmeerd en stuurt echt een zware boze e-mail over dat we geen respect voor hem hebben en eist excuses. Iedereen direct oh sorry, zo bedoelde ik het niet blabla. Ga ik dus echt niet doen. Ik heb aangegeven dat het absoluut anders verwoord had moeten worden en dat deze manier niet netjes is, maar ik sta wel achter de inhoud en dat respect wel van twee kanten moeten komen. Hij biedt ook geen excuses aan voor dat hij ons laat stikken, dus andersom ga ik het ook niet doen.
Iedereen vindt dit, maar niemand zegt dit. Ik zie dit regelmatig en ik snap gewoon niet waarom. Los van het feit dat ik dit niet eens kan. Als iets mij dwars zit, zeg ik het en als ik sorry zeg dan meen ik het ook echt. Mijn hart ligt duidelijk op mijn tong. Ik weet ook dat dit soms wel wat minder kan van mijn kant (het deel van mijn mond opentrekken).
Alleen hoe kan je (bijna) nooit iets zeggen als iemand over je heen walst? Of heeft het niks met lef te maken en is iedereen gewoon verstandiger dan ik? Kan je het dan wel loslaten? Ik kan dat dan niet goed. Ik gooi het eruit en het is dan ook direct uit mijn systeem. Anders blijf ik in de emotie hangen.
