Gisteren heeft dochter een flinke smak gemaakt op de BSO. ‘s avonds toch maar voor de zekerheid de HAP gebeld. Mocht voor de zekerheid langskomen. Voor de zekerheid foto’s maken.
En toen bleek ze een breukje in haar pols te hebben.
Het stomme is dat ik toen dacht: gelukkig, dan zijn we niet voor niks gekomen!
Pas ‘s nachts realiseerde ik me dat dat natuurlijk helemaal niet ‘gelukkig’ is en dat ze nu minimaal een week in het gips moet. 😇
