Vulpen Mensen die eerst een stabiel leven hadden, met huis en werk en gezin, die plotsklaps alles kwijtraakten.
Maar dit kan iedereen overkomen, hoe het op wereldniveau ook is. Het leven is niet maakbaar, maar dat is ook juist een onderdeel van het leven.
Ik heb in een situatie gezeten dat ik helemaal niks had, geen huis, geen inkomen, geen spaargeld. Stond ik daar met een baby in mijn ene arm en een koffer aan mijn andere hand op Schiphol. En een goede vriend met een logeerkamer.
En ik heb het gewoon overleefd hoor! Ik heb juist geleerd dat dat soort ellende tijdelijk is, dat er altijd mogelijkheden zijn om er weer bovenop te komen, en dat ik meer aan kan dan ik dacht.
De mensheid is veerkrachtig, dus ik zie het echt totaal niet als het einde. Zal ik het persoonlijk overleven als er nu hier oorlog uitbreekt? Misschien. Misschien niet. Maar ik kan ook morgen aangereden worden, of, of.... Het heeft voor mij geen zin om daar over te denken, want ik heb er toch geen controle over. Ik doe waar ik invloed op heb (noodpakket in huis etc), en we zien het wel.
Maar in iedere ramp zijn er ook overlevers. Iedere ramp gaat ook weer voorbij. Ik zie het einde echt niet zo snel gebeuren, de mensheid heeft een heel sterk overlevingsinstinct dus het komt vast wel goed. En tja, mocht de wereld morgen vergaan en de mensheid uitsterven is er toch niks wat ik er tegen kan doen, en dan ben ik te dood om me daar druk om te maken 😅
