Snoeki we zijn 1 keer op kamp na een bos spel een kind kwijt geweest…
Mijn collega’s dachten dat het een grap was!!!
Hij is denk ik nog geen minuut alleen geweest want hij is opgevangen door een groep in het bos deel naast waar wij het spel speelde.
Van de bult gerold in het spel, gedesoriënteerd geraakt en de verkeerde kant opgelopen.
Het kind was veilig en werd uiteindelijk weer bij ons gebracht. Hij was er heel chill onder en zei dat hij geen moment bang was geweest omdat hij meteen andere mensen zag.
Dit gebeuren is in de app terecht gekomen waar bijna alle scholen van onze stichting in zitten en via een vriendin van mij kreeg ik dus te horen dat we een kind kwijt waren. We tellen altijd als we het bos in gaan en uit komen helemaal als het donker is. Voor die tijd kreeg ik al telefoon.
Nou, hele toestand voorbij dus ik zeg ‘misschien handig om zijn ouders even op de hoogte te stellen over dat dit gebeurd is.’
Vonden mijn collega’s onzin! Dat konden ze wel vertellen als we de bus uit kwamen….
Het bericht ‘jullie zijn een kind kwijt’ werd in een app geplaatst waar van 21 scholen 1 of 2 collega’s in zitten, zo’n verhaal gaat als een lopend vuurtje en is sneller in de plaats waar onze school staat dan je kan bedenken… je moet het voor zijn dat onze ouders, en zeker zijn ouders, dit via via te horen krijgen…. Dat zou ik als ouder tenminste fijner vinden 🙈
Ik kon er niet over uit dat ze dat in eerste instantie niet wilden en onzin vonden.
De directeur was het gelukkig met mij eens.
Ook voor de jongen zelf, hij zegt misschien tegen ons dat hij oké is maar misschien is het voor hem nodig om even met zijn ouders zijn verhaal te delen….
