Een collega (B) heeft haar excuses aangeboden voor de manier waarop ze eerder deze week iets tegen me zei. Het ging om een opmerking die er vrij lomp uit kwam, en waar ik best even beduusd van was.
Dus ik vond het heel fijn dat ze er op terugkwam en sorry zei. Maar ik vind het stiekem zo stom dat ik niet gewoon eerlijk kan zijn hè, want in plaats van dat ik benoem dat ik het fijn vind dat ze sorry komt zeggen, ga ik het ‘downplayen’ en zeg ik dat het niet uitmaakte en doe ik alsof ik amper weet waar ze het over heeft. Kennelijk speelde ik dat zo goed dat een andere collega zei: ‘volgens mij had jij (B) er meer last van dan M (ik).’
En dat terwijl ik er dus wél echt mee zat, he 🤦🏼♀️
Ik vind het echt suf dat ik dan niet assertief kan zijn. Sowieso tijdens het moment zelf, ten tijde van de lompe opmerking, toen had ik haar natuurlijk ook direct al kunnen aanspreken.
Maar nee, ik durf dat niet en ik wil een ander ook niet met een rotgevoel opzadelen. Daar zou ik vervolgens me namelijk ook weer schuldig over voelen🤨
