Bob_Ross het blijft natuurlijk heel persoonlijk wat wel /niet werkt. Toen ik aan het afvallen was, mocht ik 1x per week een ongezond tussendoortje. Vaak gebruikte ik deze ook nog als (deels) vervanging van een maaltijd. Ik doe dit vervangen trouwens nog steeds. Verder at ik geen tussendoortjes. Nu mag ik er 2 per week. Daarnaast 1x per week een ongezonde maaltijden zoals patat, sushi, pizza etc. Mijzelf alles ontzeggen, maakt het voor mij juist 100x aantrekkelijker. Mijn grootste winst zat overigens in portiegrootte. Ik ging steeds iets minder eten, stopte gewoon eerder met eten. Er zit tijd tussen stoppen met eten en dat je hersenen het signaal krijgen dat je vol zit. Als ik voor mijn gevoel stopte bij 3/4 vol, voelde het 20 minuten na mijn laatste hap wel als vol. Je hersenen lopen achter op je maag! Hierdoor begon ik ook letterlijk steeds eerder vol te zitten. Mijn maag kromp.
Heb de eerste periode ook veel eten gewogen, etiketten bestudeert enz. om te ontdekken waarmee ik ongemerkt teveel binnenkreeg en of er lichtere alternatieven mogelijk waren. En ik drink ook geen calorieën, uitgezonderd een wijntje of biertje.
Verder heb ik heel veel gelezen. Ik heb zelfs een opleiding tot gewichtsconsulente gevolgd en afgerond (oké dat is natuurlijk enigszins overdreven, maar ik wilde meer kennis over voeding, hormonen, het spijsverteringsstelsel enz). Ook veel boeken over de psychologische kant van eten gelezen. Op één of andere manier, kan ik mijzelf beter motiveren als ik erover blijf leren.
Bij mijn man zou mijn manier juist averechts werken. Hij wordt al chagrijnig van het idee zijn eten af te moeten wegen en minder te moeten eten. Hij had eerder ook altijd honger. Voelde zich nooit verzadigd. Hij at helemaal niet ongezond, maar vooral heel veel. Was de hele dag bezig met eten in zijn hoofd en voelde zich heel snel gammel. Hij eet nu nog maar 1 maaltijd per dag koolhydraten. De andere twee maaltijden khd arm en binnen een paar weken was zijn continue hongergevoel volledig weg. Bloedsuiker en insuline schommelen veel minder als je weinig koolhydraten eet, waardoor zijn honger prikkel afgenomen is. Ik vermoed dat hij een hele gevoelige bloedsuikerspiegel heeft. Daarnaast stimuleren (gezonde) vetten en eiwitten weer bepaalde hormonen die zorgen voor gevoel van verzadiging. Het geeft hem zoveel rust, hij doet het nu 10 maanden met nauwelijks moeite en hij wil nooit meer terug. Het geeft hem ook in zijn hoofd veel rust. Zijn manier zou voor mij juist weer echt niks zijn.
Zoek dus vooral ook iets op wat bij jou past. Wat bij jouw leven past en wat je de rest van je leven kan blijven doen. Puur op doorzettingsvermogen gaat niemand lukken. Ziek iets wat jou motiveert. Als het een keer een maaltijd of zelfs een dag niet lukt, gewoon daarna weer beginnen. Dat hoort erbij en is niet erg. Als je het maar weer oppakt en niet de handdoek in de ring gooit.
Laatste nog. Wat mij ook heel erg heeft geholpen om mijn zwakke momenten te leren herkennen en daar alternatieven voor te verzinnen.
