Zonnebloem In die zin heb je dus ook nog mazzel gehad dat je de morning afterpil op tijd hebt kunnen nemen
Oh je wil niet weten hoeveel... toendertijd werden die nog helemaal niet verkocht bij de drogist, daar moest je voor naar de apotheek. En in ons geval: avondapotheek. Wij, 2 blutte pubers konden hem niet eens betalen 🙈
Uiteindelijk kreeg die vrouw medelijden met ons, en mochten we hem meenemen, id-kaart achter moeten laten als borg, en kregen we uitstel van betaling. Als we na 48uur nog niet terug waren gekomen met het geld zouden onze ouders gebeld worden. Je kent mijn ouders, zijn ouders waren zwaar gelovig en zijn vader was mijn docent. Dat wilden we écht niet 🤣
De volgende ochtend, compleet onverwachts (deed ze anders nooit!!!) stond mijn oma op de stoep met 25 gulden om iets leuks voor mezelf te kopen. Mijn oma is een bitch, maar op dat moment was ze een reddende engel hoor 😅
Ziek ben ik er van geweest zeg, niet normaal. Sindsdien altijd braaf de pil geslikt.
Maar wat vreselijk dat jij dat hebt moeten meemaken zeg 😥
Lijkt me zo heftig...
H is er wat dat betreft heel nuchter in hoor, als het fout gaat doe ik toch gewoon abortus? Maar zo gewoon is dat niet. Het is wel heel ingrijpend..
Op die leeftijd kan je dat niet overzien, het lijkt een quick fix, maar zo werkt het niet.
Trees Jij ziet het denk ik als een smaller begrip?
Het is beiden. Je hebt fysieke bescherming en emotionele bescherming nodig. Alleen praten zonder dat het leidt tot anticonceptie of daarin te afwachtend zijn is niet voldoende. Je kind aan de pil dwingen zonder gesprek is ook niet goed.
Voor mij is het goede voorbereiding dus een combinatie van de 2, gesprekken én proactief starten met anticonceptie.
In geval van de vriendin van je dochter, tja, doorvragen. Waarom is ze er zo fel op tegen? Zijn het die verhalen die er op tiktok rond gaan? Zoja, in gesprek met de huisarts of een anticonceptie consulent. Die heeft H ook gehad. Laat die maar goed uitleggen wat de risico's precies zijn, wat de kansen zijn in haar persoonlijke situatie, wat mogelijke alternatieven zijn etc, zonder alle poespas er omheen voor views en clickbait waar 15jarigen gevoelig voor zijn.
Dus ja, blijven praten, maar wel op een sturende manier.
Ik vind de term dwingen ook meteen heel heftig. Vanuit dat perspectief heb ik H ook regelmatig 'gedwongen' om medische handelingen te ondergaan. Anders had ze inmiddels mazelen en polio en weet ik het gehad. Dat was ook geen kwestie van 'haar lichaam, haar keuze', maar een kwestie van 'als je niet X wil, zal je Y moeten'. Als je niet wil dat je tanden eruit rotten, zal je naar de tandarts moeten. Als je niet wil blijven flauwvallen, zal je bloed moeten laten prikken. Als je geen kinderen wil, zal je anticonceptie moeten gebruiken. Zo is het leven gewoon.
Ik ben een héél groot voorstander van open communicatie, eigen lichaam etc, alles in overleg, en ik denk dat mijn manier van opvoeding zelfs onder gentle parenting valt, maar er zijn wel gewoon grenzen. Risico's nemen met je (emotionele) gezondheid is er een van.
