Bloem en toch denk ik dat daar heel veel potentie in zit. Ze laten niet met zich sollen, geven grenzen aan, accepteren geen bullshit en weten wat ze willen en wat ze waard zijn.
Op dit moment zijn het natuurlijk nog tieners, en ze zullen nog moeten leren een balans te vinden en zijn nog heel erg zoekende in hoe ze dat moeten toepassen in de maatschappij, maar wie weet, als ze dat gaat lukken om op een gezonde manier te doen, wat ze daarmee kunnen bereiken? Krijgen we dan volwassenen zonder burnouts? Gezondere werksfeer, geen loonkloof? Kunnen ze hun vaardigheden inzetten op grotere schaal om onrecht aan te pakken? Als deze 'werkweigeraars' massaal zouden stoppen met werken voor vervuilende of onethische bedrijven, kunnen ze dan veranderingen afdwingen die juist heel goed zijn voor de wereld?
Ik herinner me nog dat een jaar of 10 geleden iedereen fel tegen millenials was, maar daar hoor je nu niks meer over. Ze waren narcistisch, verwend en dachten alleen aan zichzelf.
Maar ondertussen waren het wel de millenials die zijn begonnen met #metoo waardoor bedrijven gedwongen werden om grensoverschrijdend gedrag aan te pakken, die vooraan stonden bij blacklivesmatters en die zichtbaarheid zijn gaan geven aan lgbtq+ in de media.
Hun collectieve eigenschappen om dingen niet hetzelfde te willen doen als hun voorgangers heeft ook voor veel goede veranderingen gezorgd.
We kunnen niet van de jongere generaties verwachten dat ze gaan werken binnen een ouderwets systeem, ontworpen door een generatie die inmiddels met pensioen is, waarin alles draait om hard werken voor zo veel mogelijk geld en loyaal blijven aan een baas, of waar huwelijken 50 jaar duren omdat vrouwen geen andere opties hebben dan maar te blijven in een ongelukkige situatie.
Natuurlijk willen ze het beste, en pikken ze het niet als er onrecht is, willen ze doorgroeien en denken ze daarmee in de eerste plaats aan zichzelf.
Ik denk dat het iets van alle generaties is om af te geven op de nieuwere generaties, maar vooral steeds wanneer het pubers zijn. Uiteindelijk worden ze allemaal volwassenen en leren ze die kenmerken vorm te geven binnen een gezondere balans. En ik denk, dat wanneer ze leren om die eigenschappen vorm te geven op een volwassen wijze, en voorbij het puber-egoisme gaan groeien, ze collectief een hoop kunnen bereiken voor de wereld.
