We zijn weer thuis van de wintersport. Het ging met ups en downs:
Maandag: eerste lesdag, moeilijk
Dinsdag: tweede lesdag. eerste en laatste keer een rode piste gedaan. Geen goed idee.
Woensdag: skiën met man. dieptepunt. Van blauwe piste afgelopen. Ik kon niet meer: zo druk, veel ijs, zo stijl. Naar beneden gegaan met de lift en gezworen nooit meer te gaan skiën
Donderdag: alleen skiën. zes keer dezelfde korte piste afgegaan. Lukt steeds beter in parallel en ik durf steeds sneller. Daarna op het terras in de zon gaan zitten.
Vrijdag: met het gezin. Alleen bekende blauwe pistes gedaan. Het was gezellig, het gaat steeds beter. Aan het einde zelfs een stukje alleen gedaan wat niet perse hoefde. Man ging met de kinderen van rood, ik kon kiezen: lift+bus of skiën+lift.
Mezelf niet op laten jagen, rustig aandoen en niet teveel willen doen. Dan is het zelfs best leuk!
Het plan is om volgend jaar weer te gaan. Ik ga wel weer op les dan. En van te voren naar de rollerbaan. Ik heb dat voor deze vakantie één keer gedaan, daarna was het lastig in te plannen.
Bedankt voor jullie support en ervaringen hier!
Trees Ik ski zelf al vanaf mijn 6e en skiën voelt voor mij hetzelfde als fietsen.
Ik zie zoveel mensen op deze manier naar beneden komen. Dat ik denk: waarom val jij niet?
En zoveel kinderen ook, dat vliegt maar voorbij. Volgens mij kunnen sommigen nog maar net lopen.
Voelt het aan als fietsen van A naar B op een stadsfiets? Of is het wel iets moeilijker, zoals mountainbiken in de bergen?
