Ysabella Wat betreft je laatste vraag, natuurlijk is hier niks mee gedaan hij heeft het dood laten bloeden zoals hij altijd doet.
Ik vind het heel moeilijk om op te schrijven, want ik weet dat dit een pijnlijke opmerking is, maar je man komt er ook elke keer mee weg.
Ik herken heel veel in jouw man van mijn vader. Inmiddels snap ik mijn vader beter, maar als ik als kind terugkijk, dan zie ik dezelfde ervaringen als die N. nu heeft. Maar mijn moeder probeerde ook altijd de lieve vrede te bewaren, alles op te pakken, iedereen uit elkaars haren te houden en dat was eigenlijk slopend. Voor haar, maar ook voor ons, want het blijft een hele dubbele boodschap. Voor hem gelden andere regels dan voor ons.
En eigenlijk was het ook voor mijn vader slopend, hij hoefde niks te beseffen, want alles werd toch weer gladgestreken. En ik zie veel terug in jullie verhaal. Jij bent heel hard aan het proberen hem te bereiken, dat lees ik telkens terug, tot het moment dat het je opbreekt, maar hij kan telkens terugtrekken, het dood laten bloeden. Ik ben bang dat je deze cirkel niet op deze manier kan doorbreken. De dreigementen uiten, maar dan niet de consequenties laten volgen, gaat hem alleen sterken in zijn huidige gedrag. Zolang hij niet hoeft te veranderen, gaat hij dat niet doen, dat is voor hem veel te eng en levert te weinig op. Wij zien voor hem wel de winst, maar hij niet en ik betwijfel of hij dus een stap in jouw richting zal zetten.
