Ik heb ruk geslapen, want lastvan ongesteldheid. Sowieso dus, ik ben ongesteld. Gisteren compleet nutteloos gesprek met jeugdarts gehad, echt alles wat ze benoemde hebben we 600keer besproken. Vandaag 2 kinderen die hun bed niet uit willen, waarvan 1 in tranen omdat hij sowieso nooit meer naar school toe wil. Mijn man die alles op zijn dooie gemakje doet, terwijl we hadden afgesproken dat hij woensdagochtend voortaan alleen zou oppakken zodat ik op tijd weg zou kunnen, uiteindelijk dus iedereen te laat de deur uit. Erachter komen dat man mijn yoghurt in de tas van midi had gedaan, terwijl daar gewoon al fruit in zat. Het verwijt krijgen dat hij het nota bene nog gevraagd had, natuurlijk negerend dat hij het vraagt als er nog 2 andere gezinsleden om aandacht schreeuwen, daardoor uiteindelijk honger op het werk, maar te chaotische dag om nog wat te halen. Leidinggevende die terug is van vakantie en dan subtiel weer dingen bij mij neerlegt. Allemaal goed bedoeld, maar even echt niet handig.
Stijf van de stress staan omdat de uitnodiging voor de intake voor midi bij de schakelklas almaar niet binnenkomt en als die eindelijk binnekomt, man niet kunnen bereiken, dus gestresst blijven.
Tijdens het avondeten erachter komen dat man zijn afspraak niet in de agenda had gezet: ja sorry, maar we hadden het wel besproken, dus je wist het wel, natuurlijk weer als verwijt erachteraan. Tijdens het eten weer profielkeuze moeten bespreken, want dat kan dus toch niet 's avonds even rustig. Maar dat lukt natuurlijk niet, want nog 2 kinderen in de buurt.
Omver getrokken worden door de hond en daarom een compleet blauwe knie, erachter komen dat de betaling van het scouting kamp naar de verkeerde speltak is gegaan, dus daar nog achteraan moeten en dan nog de opmerking krijgen dat het handig is om de adresboek bij te werken om dit soort fouten te voorkomen in de toekomst.
Mag ik nu gewoon vooruitspoelen naar 2024 of zo, want deze 2 dagen voelen als 3 jaar.
