[verwijderd] begrijpelijk hoe je je dan kan voelen. Hoe je geduld opraakt, zeker als je zelf moe bent en gewoon naar huis wil.
Ik herken zijn gedrag wel van S.. Zij is een dromerig kind en wordt 30 keer afgeleid door iets (haar eigen gedachten bijvoorbeeld) tot ze weer kan focussen op wat ze moet doen. Ik weet dit nu en ik weet ook dat ze het niet expres doet, dat helpt mij om niet echt boos te worden (al irriteer ik me er ook aan, zeker als ik zelf moe ben en al 3x heb geroepen).
Straffen of waarschuwen werkt hier gewoon niet. Ze snapt oprecht niet waarom je boos bent en wordt dan ook heel verdrietig. Ze leert er ook niets van, ze zal er niet sneller klaar door zijn de volgende keer. Het is een beetje de aard van het beestje.
Ik zeg nu gewoon 1 keer wat ik verwacht, op een normale manier, en laat haar dan een beetje gaan. Soms duurt het 10 minuten voor ze klaar is met alles inpakken, soms staat ze al binnen 2 minuten naast me. Het is net welke andere kinderen er nog zijn in de BSO, wat ze gedaan heeft, hoe ze zich voelt... ook thuis is het zo. Ik kan haar 100x vragen haar tas uit te ruimen (bijvoorbeeld), een uur later staat die tas er nog. Het helpt om te denken dat ze het echt niet expres doet. Dat ze gewoon vaak herinnerd moet worden aan iets, en dat ze moet leren zich te focussen op dingen in het hier en nu. Ik was vroeger ook zo'n kind 😅
Ik weet niet of het van toepassing is op jouw zoon, maar deze specifieke situatie herken ik wel. Belonen/straffen werkt bij ons niet (bij geen van onze kinderen eigenlijk), wat wel helpt is begrip tonen, het nog een keer herhalen (ook al 'verdient' ze dat misschien niet) en haar met humor uit de situatie halen.
