Toch6
https://youtu.be/K2P4Ed6G3gw
Dit filmpje vind ik sowieso wel een goede uitleg.
Ik denk dat ik zelf ook het meest gevoelig ben voor geluidsprikkels. Hoe meer overprikkeld, hoe harder alles binnen komt en dat geluiden ook pijn gaan doen. In dat geval eindig ik vaak met mijn handen op mijn oren. Als het even kan (want dan hoor ik de kinderen niet meer), zet ik het liefst een koptelefoon op met muziek aan. Wat harder dan ik normaal doe. Zodat alle andere prikkels een beetje overstemd worden door prikkels die ik zelf kies. Op een ander moment werkt het beter om echt zo min mogelijk geluid aan mijn hoofd te hebben.
Daarnaast is het nog dat ik overprikkeld kan raken van een vol hoofd. Als ik veel dingen nog moet doen, regelen of gewoon wil doen. Maar ook door dingen die ik überhaupt denk, door trauma's van vroeger en überhaupt draait mijn hoofd eigenlijk altijd overuren. Een melodie horen ergens, is de komende dagen die melodie in mijn hoofd hebben. Maar hoor ik meer op een dag, dan zijn het meerdere melodieën. En sowieso duizenden gedachten.
Op een gegeven moment kan mijn hoofd dat niet meer verwerken en zit mijn hoofd vol. Dan kan ik de meest zinnige dingen niet meer uit handen krijgen. Dan kan ik ook amper geluid hebben of überhaupt prikkels. Dan zijn de simpelste vragen al te moeilijk omdat mijn hoofd de vraag niet meer verwerkt krijgt.
Wat ik daarvoor nodig heb om te ontprikkelen, wisselt enorm per situatie. Soms is het de to-do lijst in mijn hoofd afstrepen, soms is het terugtrekken, soms is het muziek aan, soms is dat zitten onder de douche en de stralen over me heen laten lopen. En soms kan ik helaas niet zoveel omdat de oorzaak van de overprikkeling niet (direct) op te lossen valt. Dan is het soms echt uitzitten tot de kinderen in bed liggen als zij de prikkels geven. Of andere dingen uitzitten.
Soms is het ook gewoon even de tijd nemen om mijn hoofd dingen te laten verwerken.
Laatst waren we spontaan uit eten met mijn schoonouders en schoonzus ter ere van de verjaardag van schoonzus. We gingen naar een all you can eat. Op zo'n moment heb ik de tijd nodig dat we eerst even een plek hebben, kunnen gaan zitten en de spullen neergelegd. In dat geval ook R die net met zindelijkheidstraining begonnen was en die een ongelukje had gehad omdat we de brilverkleiner vergeten waren en ze daardoor niet op de wc durfde te plassen. Dus ter plaatse moest ik eerst even met haar naar de wc. Daar kreeg ze een luier aan, want vergeten verkleiner en geen ongelukjes willen in het restaurant. Ook een droge broek en onderbroek aan. Daarna dus zorgen dat we zitten.
Dan hoef je bij mij echt nog niet aan te komen met wat ik wil drinken of wat voor eten ik als eerst op ga halen.
Op het moment dat mijn hoofd weer overzicht heeft, dán kan ik weer functioneren, aangeven wat voor drinken ik wil of zeggen dat ik zelf wat pak. Dan kan ik weer reageren op dingen die tussendoor komen, leuke gesprekken voeren etc.
Als ik overprikkeld raak door een vol hoofd, kan ik heel star en rigide worden. Dan moeten dingen op mijn manier en is daar geen andere optie voor. Dan word ik kortaf en kattig. Ik ben me er bewust van dat het gebeurt, maar kan er dan op dat moment helemaal niks mee. Alleen het feit al dat ik dan weet dat ik zo doe en dat vervelend vind, maakt dat ik mezelf in de weg zit en dus dat ik een nog voller hoofd krijg. Want ik neem het mezelf enorm kwalijk dat ik niet even normaal kan doen.
Ik ben dan zo omdat ik letterlijk niet meer kan schakelen. Ik moet dan mijn lijstje in mijn hoofd afwerken om weer ruimte te krijgen in mijn hoofd. Dus als ik in een winkel product A, B, C en D nodig heb, dan moet ik het op zo'n moment ook in die volgorde pakken. Ook al zou A, D, B, C misschien logischer zijn qua locatie in de winkel. Ook al heb je dezelfde uitkomst als iemand voorstelt om A, D, B, C te pakken. Namelijk dat je met product A, B, C en D de winkel uit gaat.
Maar als ik product A heb en dan product D pak, dan vergeet ik product B en C. In mijn hoofd zit dan namelijk dat na product D betalen volgt. En meer verwerkingsruimte heb ik dan niet. Soms weet ik nog net wel dat ik de dingen in een andere volgorde pak en dus nog meer moet hebben. Maar dan lukt het me niet meer om te bedenken wat product B en C nu waren. Wel dat ik nog twee andere dingen nodig had.
Terwijl op een 'normaal' functionerend moment, ik rustig product A t/m Z kan kopen in willekeurige volgorde zonder problemen.
Soms kan ik fysiek ook heel druk worden door overprikkeling. Of ja, ik weet niet of overprikkeling de oorzaak is of het gevolg. Maar dan stuiter ik dus echt rond, praat veel en snel. Dan ontbreekt die rem denk ik.
