Vulpen ik weet niet goed wat ik verkeerd gedaan heb. Uiteindelijk waren ze zaterdag wel wat langer gebleven. Vrijdagavond kwamen vrienden nog onverwachts langs waaien, maar dat hebben we binnen een half uur afgerond. Die middag had ik mijn intervisiegroep op bezoek, maar dat was ook kort. Zaterdagnacht was ik wel wat overprikkeld (was ingecalculeerd), maar ik had maar 1x overgeven en het trok wel weg. Zondag denk ik toch te weinig gedronken en vannacht werd ik hondsberoerd. Ik kon mijn hoofd niet bewegen vanwege echt bizarre duizeligheid en echt niks qua geluid en licht verdragen. Man heeft de huisartsenpost gebeld (is advies bij extreme duizeligheid na een eerdere beroerte). De waarnemend huisarts zou langs komen, maar uiteindelijk stuurde ze een ambulance 😬.
Ik ben neurologisch lastig te beoordelen, omdat mijn reflexen, pupil, sommige neurologische taken etc nog steeds afwijkend zijn door beschadiging. Dus daarom voor de zekerheid toch weer met de ambulance naar het ziekenhuis voor een spoedscan. Deze was goed. Had ik ook wel verwacht, want ik ken dit ziek zijn in wat mindere heftigheid door prikkels wel.
Ondertussen was ik al wel uitgedroogd door het vele braken. Hierdoor lekker spastisch weer en wilden ze mij toch opnemen op neurologie. Ik wilde eerst niet, maar zelfs rijden in een rolstoel was onmogelijk. Ik was zo beroerd, dus na een mislukte poging om van het bed af te komen toch maar ingestemd.
Een dagje wat extra vocht en antibraak medicatie doen wonderen, want ik voel mij echt al een stuk beter. Nu gelukkig weer thuis. Ik vond het echt niet fijn om weer op neurologie te liggen en kreeg echt vluchtneigingen. Brrr.. gaan we niet nog een keer doen.
