Trees dat zei mijn man net dus ook, het moet niet zo zijn dat ik gevoel heb dat er partij getrokken word. De volgende keer gaat daar dus ook over gesproken worden, hij vond ook veel dingen niet kloppen. Ik trek thuis (zijn woorden) voor 99% de kar op emotioneel vlak maar ook op praktisch vlak. In dat opzicht weten we heel goed waar onze krachten als gezin liggen en wie wat het beste kan doen. Dus met zo’n opdracht vervallen we precies in de rol die ons past. Hij regelt de opdracht ik corrigeer de kinderen zonder dat andere het door hebben. Ik observeer alles, hij doet het fysieke gedeelte. We hoeven niet eens te overleggen. Ik vind dat echt onze kracht. Maar nee, ik was langzaam. 🙄
Ze benoemde ook 3 keer dat ik lay back ben. Ja natuurlijk ben ik dat, ik heb hier 3 mensen om mij heen met ad(h)d moet ik dan ook gaan stuiteren of zo?! 🙄🤐 Wat vandaag niet lukt doen we morgen wel en als het morgen niet lukt de dag daarna en als dat niet lukt dan gewoon niet. 🙈
[verwijderd] we hebben haar nu 3 keer gezien.
Mijn man denkt er trouwens wel het zelfde over als ik en jullie, dus dat stelt mij gerust.
Ja en mijn man blinkt ook uit in dat soort dingen, gelukkig maar want ik ben daar zo slecht in. Ik leun dan echt op dat soort momenten 100% op hem. Ik heb hem dan het hardste nodig. Ook in sociale situaties leun ik op hem. Ik zeg ook altijd dat hij zijn add moet omarmen omdat het ook zo positief kan zijn, het brengt ons ook heel ver.
Ze zeiden ook dat we niet eens hadden overlegd bij die opdracht.🙄 Nee dat hoeven wij niet, we kijken letterlijk naar de situatie, we geven elkaar een blik en we weten wat onze rol gaat zijn. Dat is toch juist één van onze sterkste krachten in onze relatie. Het enige wat ik tegen mijn man in die opdracht heb gezegd is ‘ik denk dat de uitleg die je N nu geeft te lang is, want ik zie dat het niet binnen komt’ nou en hup hij veranderde van strategie en we gingen verder.
