Ja heb ik, maar ik heb daar verder geen bewijs meer van. Ik heb een verwijsbrief van de revalidatie arts gekregen, maar deze heb ik aan het hulpmiddelenverhuurbedrijf gegeven voor de verzekering. Bedenk mij net dat ik daarvan natuurlijk wel een kopie in de mail heb, maar dat is zo handgeschreven onleesbare artsenbrief. In Nederland wel bruikbaar denk ik, maar in het buitenland niet.
[verwijderd] ze kennen het hier inderdaad niet. Overigens in Nederland ook niet overal. Ik werd bij de decathlon in Groningen ook tegengehouden, maar in het Nederlands legt het toch wat makkelijker uit dan hier. Alles boven de 30 hier kent ook geen Engels.
Dit vind ik zo ergerlijk! Deze opmerking kreeg ik vandaag ook. Ik ben juist super blij dat ik geen rolstoel meer nodig heb voor lange stukken en zelf weer een soort van kan lopen, maar je wordt bijna verplicht om in een rolstoel te gaan zitten.
Dit heeft ook met mijn acceptatieproces te maken, want ik vind dit echt super confronterend. Het liefst wil ik lopen zonder hulpmiddelen, maar dat kan niet en dan moet je ook nog vechten om gebruik te mogen maken van een loophulpmiddel. Ik wil dit ΓΌberhaupt niet eens, maar ik heb geen keus. Ik vond het zo pijnlijk om geweigerd te worden voor een park, omdat ik een stomme beperking heb π’.