Het gaat de laatste tijd wat beter met de βdwangβ zo mag ik (nadat het eerst een strijd was) out of the blue zeggen dat ik even de deur open doe ipv dat hij dat perse moet doen, en dat zonder gedoe. En βs avonds is er niet meer een heel ritueel van slaap lekker zeggen nadat ik hem een paar keer heb uitgelegd dat ik hem niet hoef na te praten en zelf mag bepalen hoe ik welterusten zeg. π
Het zijn hele kleine dingen, maar ik werd er knettergek van. π